Evettt geldi mi o malum gün :D
Bu sene biraz değişik duygulardayım
Çünkü geçmişi düşünce kendimden özür dilemek istediğim çok şey var.
Emek emek büyüttüğüm kız çocuğuna
Zararın büyük çoğunluğunu ben verdim.
O yüzden artık benim olmayan, benimle aynı dili konuşmayan herkesten her şeyden elimi ayağımı çektim.
Kendimi mutlu etmeliyim başkasını değil.
Bunu bencillik olarak algılayanlar elbet olacak.
Ama umurumda değil.
Kendimi yerden yere vururken ses çıkarmayanlar şimdide sesini kessinler.

Her sene bu yazıyı yazarken başımdan geçen olaylarıda değerlendirme şansı elde ediyorum.
Ben ne yaşadım? BANA NE YAŞATTILAR?Ben kime ne yaşattım? Hepsini objektif olarak yorumlamaya çalışıyorum.
Bu seneki hesaplara bakınca çok güzel anılar, mutluluklar ile kapıyorum sayfayı.
Ama 1 gecem var. Ben o geceyi tek başıma atlattım. İşte o gece yüzünden buna kendi ailem dahil kimseyi affetmiyorum. O benim büyük kırgınlığım olarak kalmaya devam edecek.

Ama her şeye rağmen iyi ki varım
Bu güne kadar beni ben yapan her şeyi iyi ki yaşamışım
İyi ki doğdun Elo
İyi ki varsın Astrea
Nice güzel senelerim olsun.
Mutluluklar ile dolu dizgin yaşadığım
Kahkahalardan çenemin tutulduğu seneler beni bulsun.
Değişen dünyaya inat sahip olduğun güç ile devam ettiğin nice yılların olsun
İçindeki küçük kız her zaman elinde pamuk şekeri ile mutlu olsun.

32 yıldır susmayan, susturamadıkları şarkım çalmaya devam edecek.
Pembe hayallerimin gerçekleştiği nice güzel yıllarım olsun.

Bu sefer dileğim sadece “iyi şeyler olsun” değil
İçim rahat olsun.
Kalbim hafiflesin.
Kendimden kaçmadan yaşayabilmek.
Ve hayatımda ilk kez bazı şeyleri sadece “hak ettiğim" için yaşayabilmek.
O küçük kız da artık sürekli güçlü olmak zorunda kalmasın. Arada pamuk şekerini alıp otursun, kahkahasını atsın. 🍭🥹
Doğum günüm kutlu olsun 🦄

BEN LEYLAYIM

Gücüm yok sanma bu cihana,
Ferhat olup dağ aşmadım.
Taşın suskunluğunu bozar,
dağları yerinden ederim.

Başımda gök,
ayağımda yurt toprağı.
Ardımda rüzgâr,
göğsümde eski bir ülkü.

Ne yollar ürkütür beni
ne gecenin koyu karası.
Karanlıktan geçmeyi bilirim.

Sevda derler adına...

Vatandır sevda.
Bir çift gözdür ardında bırakılan.

Aşk yoluna koyduğum başımı
bin kere şehit ettim.
Bir sevda için yandım,
bir vatan için küle döndüm.

Bilirim;
toprak kolay vatan olmaz.
Her karışında bir yiğidin kanı,
bir annenin duası,
bir yetimin sessizliği barınır.

Gurbet vurduysa yüzüme
rüzgârı yoldaş bilirim.
Yalnız bıraktıysa dünya,
yalnızlığımı silah ederim.

Ben Leylayım;
yarım kalmış sevdaların,
sönmemiş ocakların,
düşmemiş bayrakların kızıyım.

Bir gün bu toprak
yeniden yeşerecek.

Dağların başında
yine kurtlar uluyacak,
ırmaklar türküsünü söyleyecek,
çocuklar korkusuzca koşacak.

Ben dağları aşanlardan değilim;
dağları yol edenlerdenim.

Ben Leylayım.

Ebs
22.09
12 49

Rüzgâr dinse ne olur?
Bu fırtına, bu boran yok olsa?
Takati kalmamış toprağın yok olmaya,
Bu can değil midir yaşamak hevesi içinde?
Şimdi ormanım yok olmuş,
Yeşertmeye ne hacet, gerek?

Sen değil miydin sorgusuz sualsiz yok olan?
Ben değil miydim kapımı sonuna kadar açan?
Gökyüzü hatırlatır mıydı geçmiş maziyi?
Oysa ders almak gerekmez miydi dünden?

Hatırlamak…
Ne çok biriktirir içinde kederi, neşeyi, hüznü.
Gurbet yarası değil midir yuvası yok olanın?
Şimdi harabeler içinde,
Tek tek dizsem tuğla tuğla,
Geçer mi düşmanın kör mermisi?

Yıkılmaya tek nefeslik canı kalmışken,
Değer miydi cellat olmaya?
Bu can değil miydi yolunda kurban?

Ben değil miydim korkusuz süvari,
Yarınlar yokmuşçasına uğruna savaşan?
Bozguna uğradıysam ne oldu?
Kılıcım bana değil mi yoldaş?
Düşman sandığım yaralarım
Şimdi göğsümde birer nişan.
Yıkıldıysa saraylar, yıkılsın,
Ben hâlâ ayaktaysam,
Kim diyebilir bana yenildin diye?

EBS
09.09.26
02.28