Karanlık çöktü yine sessiz odama,
Adını fısıldıyor kırık aynalar.
Dokunsam dağılıyor bütün anılar,
Ellerimde üşüyor yarım dualar.
Kalbim, susmayı öğrenemedi,
Her nefeste biraz daha eksildim.
Gözlerin uzak bir yıldız gibi,
Baktıkça sana kendimi yitirdim.

Sönmeyen bir yangın var içimde,
Kül olup savrulsam da dinmiyor.
Her umut, geceye karışırken,
Sensiz geçen zaman işlemiyor.

Bu mu sevda, bu mu kader?
Neden her düş gecede ölür?
Bir sesin yeterdi yaşamaya,
Şimdi sessizlik beni bölüyor.
Bu mu aşkın bıraktığı iz?
Neden kalbim hâlâ seni çağırır?
Ben düşerken gökyüzü susuyor,
Karanlık adını fısıldıyor.

Bu mu sevda, bu mu kader?
Neden her düş gecede ölür?
Bir sesin yeterdi yaşamaya,
Şimdi sessizlik beni bölüyor.
Bu mu aşkın bıraktığı iz?
Neden kalbim hâlâ seni çağırır?
Ben düşerken gökyüzü susuyor,
Karanlık adını fısıldıyor.

Yağmur değil, gölgeler yağıyor,
Ruhumun duvarlarına usulca.
Her adım aynı sona çıkıyor,
Kayboluyorum kendi uçurumumda.
Sana uzanan bütün yollar,
Taşa dönmüş eski masallar.
Bir zaman umut dediğim her şey,
Şimdi sessiz mezar taşları kadar.

Eğer döneceksen rüzgârla dön,
Küllerime yeniden can ver.
Yok geleceksen... bırak geceyi,
Ben karanlıkla yaşamayı öğreneyim.

Bu mu sevda, bu mu kader?
Neden her umut içimde söner?
Senden kalan tek mucize,
Bitmeyen bir yankı gibi döner.
Bu mu aşkın gerçek yüzü?
Hem yaşatıp hem de öldüren...
Ben seni değil,
İçimde kalan gölgeni sevmişim meğer…

Bu mu sevda, bu mu kader?
Neden her düş gecede ölür?
Bir sesin yeterdi yaşamaya,
Şimdi sessizlik beni bölüyor.
Bu mu aşkın bıraktığı iz?
Neden kalbim hâlâ seni çağırır?
Ben düşerken gökyüzü susuyor,
Karanlık adını fısıldıyor.

Bu mu sevda, bu mu kader?
Neden her düş gecede ölür?
Bir sesin yeterdi yaşamaya,
Şimdi sessizlik beni bölüyor.
Bu mu aşkın bıraktığı iz?
Neden kalbim hâlâ seni çağırır?
Ben düşerken gökyüzü susuyor,
Karanlık adını fısıldıyor.

Bu mu sevda, bu mu kader?
Neden her düş gecede ölür?
Bir sesin yeterdi yaşamaya,
Şimdi sessizlik beni bölüyor.
Bu mu aşkın bıraktığı iz?
Neden kalbim hâlâ seni çağırır?
Ben düşerken gökyüzü susuyor,
Karanlık adını fısıldıyor.

Seni seviyorum…
Bunu en çok sustuğum zamanlarda anladım.
Çünkü bazı duygular sevgilim,
Sesini yükselttikçe değil,
İçinde çoğaldıkça ağırlaşıyor…

Sen belki sıradan bir cümle sandın bunu,
Geçtin gittin, ardına bile bakmadan.
Oysa ben her bir harfine,
Bir bekleyiş, bir vazgeçemeyiş,
Bir ömürlük sabır gizledim, duymadın…

Kırgınlığım sana değil, inan değil,
Bizi eksilte eksilte susturan o mesafelere…
Yarım kalan o buruk konuşmalara,
Adını koyamadığımız o kör boşluklara…
İnsan sevdiğine küsmüyor aslında,
Yalnızca yokluğunda, kendine yabancılaşıyor…

Bazen düşünüyorum!
Biraz daha cesur olsaydın,
Biraz daha kalmayı seçseydin eğer!
Belki bugün bu amansız özlem,
İçimde bu kadar gürültülü olmazdı!
Yine de bil, bil ki sevgilim:
Senden kalan hiçbir şey eskiyemedi içimde!

Bazen düşünüyorum!
Biraz daha cesur olsaydın,
Biraz daha kalmayı seçseydin eğer!
Belki bugün bu amansız özlem,
İçimde bu kadar gürültülü olmazdı!
Yine de bil, bil ki sevgilim:
Senden kalan hiçbir şey eskiyemedi içimde!

Zaman geçti, mevsimler çoktan değişti,
Yüzümde çizgiler, saçımda beyazlar…
Ama sana ait o derin izler,
Kalbimin en sessiz, en kuytu köşesinde,
Hâlâ ilk günkü gibi acıyor, hâlâ taze…

İnsan sevdiğine küsmüyor aslında,
Yalnızca yokluğunda, kendi sesini unutuyor…


Bazen düşünüyorum!
Biraz daha cesur olsaydın,
Biraz daha kalmayı seçseydin eğer!
Belki bugün bu amansız özlem,
İçimde bu kadar gürültülü olmazdı!
Yine de bil, bil ki sevgilim:
Senden kalan hiçbir şey eskiyemedi içimde!

Bazen düşünüyorum!
Biraz daha cesur olsaydın,
Biraz daha kalmayı seçseydin eğer!
Belki bugün bu amansız özlem,
İçimde bu kadar gürültülü olmazdı!
Yine de bil, bil ki sevgilim:
Senden kalan hiçbir şey eskiyemedi içimde!

Bazen düşünüyorum!
Biraz daha cesur olsaydın,
Biraz daha kalmayı seçseydin eğer!
Belki bugün bu amansız özlem,
İçimde bu kadar gürültülü olmazdı!
Yine de bil, bil ki sevgilim:
Senden kalan hiçbir şey eskiyemedi içimde!

Bazen düşünüyorum!
Biraz daha cesur olsaydın,
Biraz daha kalmayı seçseydin eğer!
Belki bugün bu amansız özlem,
İçimde bu kadar gürültülü olmazdı!
Yine de bil, bil ki sevgilim:
Senden kalan hiçbir şey eskiyemedi içimde!

Seni seviyorum…
Bu bir başlangıç cümlesi değil artık.
Biraz sitem…
Biraz hasret…
Biraz da geri dönmeyecek o güzel günlerin,
İçimde yankılanan, hiç bitmeyen adı…
Yankılanan adı…

Büyüleyici bir güzelliğin var.
Sana baktıkça büyüleniyorum.
Aşık olmaktan korkuyorum.
Çünkü bu ümitsiz bir aşk olurdu.

Yollarımız ayrı,
Hayallerimiz farklı...
Senin kalbin kırık,
Benim ruhum harap...
Aşk bize çok uzak.
Yollarımız ayrı,
Hayallerimiz farklı...
Senin kalbin kırık,
Benim ruhum harap...
Aşk bize çok uzak.

Yine de güneş gibi parlayan yüzün,
Her zaman dostluğun mutlu ediyor beni.
Seninle dost olmak, arkadaş olmak;
Umutsuz aşığın olmaktan iyidir.

Yollarımız ayrı,
Hayallerimiz farklı...
Senin kalbin kırık,
Benim ruhum harap...
Aşk bize çok uzak.

Yollarımız ayrı,
Hayallerimiz farklı...
Senin kalbin kırık,
Benim ruhum harap...
Aşk bize çok uzak.

Yollarımız ayrı,
Hayallerimiz farklı...
Senin kalbin kırık,
Benim ruhum harap...
Aşk bize çok uzak.

Yollarımız ayrı,
Hayallerimiz farklı...
Senin kalbin kırık,
Benim ruhum harap...
Aşk bize çok uzak.

Sen şiirler yaz ben okurum.
Çünkü her bir kelimede sesin var.
Bu ses ise en güzel şarkıların melodisidir.

Bir gün herkes bırakır yarım kalan yolu,
Bir bakış, bir sessizlik...
Kapanır son kapı.
Ne unvan kalır elde, ne alkış, ne gururu,
İnsanı yaşatan yalnız, kalbinde bıraktığı izi.

Kırma bir yüreği; izi ömür sürer,
Bir güzel söz bazen, bin yarayı örter.
Ömür dediğin, avuçta eriyen bir yağmur,
Son dokunuş sevgiyse, gerisi unutulur.

Bırak ardında incelik, bırak sıcak bir iz,
Adın değil, yüreğin dolaşsın sessizce bizde.
Çünkü hayatın en güzel kafiyesi şudur belki:
İyi yaşa...
Güzel anıl...
Ve sevgiyle git....

Küller konuşur gecenin dilinde...
Günah, adımı ezberledi.
Ve ben...
Kendi mezarıma yürüyen ilk yaşayan oldum.


Güneşi zincirledim siyah dualarla,
Merhameti astım kurumuş dallara.
Bir elim cellâttı, öteki kurban,
Aynı çığlıkta doğdum bin defa.
Kırık aynalarda yüzüm çoğaldı,
Her biri başka bir lanetin adı.
Yıldızlar bile gözlerini çevirdi,
Göğün alnına kara mühür vuruldu.


Çünkü içimde büyüyen o karanlık,
Benden daha eskiydi belki de.
Her nefeste biraz daha derine indi,
Ruhum kendi mahzeninde çürürken.


Yak beni!
Gece artık damarlarımda ibadet ediyor.
Yık beni!
Tahtını kurmuş içimde bin iblis.
Affetme!
Çünkü affın bile erişemeyeceği kadar uzağım.
Ben...
Kendi kıyametimin son ilahisiyim.
Yak beni!
Gece artık damarlarımda ibadet ediyor.
Yık beni!
Tahtını kurmuş içimde bin iblis.
Affetme!
Çünkü affın bile erişemeyeceği kadar uzağım.
Ben...
Kendi kıyametimin son ilahisiyim.


Kargalar diz çöktü omuz başıma,
Taç yaptılar çürümüş kemikleri.
Savaş naralarıyla büyüttüm sessizliği,
Barışın mezarına diktim bayraklarımı.
Yalanlar ördü siyah katedraller,
Her tuğlasında titreyen bir vicdan.
Ben o taş duvarlarda yankılanırken,
Adımı unuttu gölgeler bile.


Ey görünmeyen ışığın sahibi...
Kapına kanlı ellerle geldim.
Sana ulaşmak isterken,
Yolumu kendi gecemle boğdum.
Bir bakışın için yaktım cennetimi,
Bir sessizliğin uğruna öldürdüm içimdeki çocuğu.
Şimdi yalnızca küller konuşuyor...
Ve onlar bile beni bağışlamıyor.


Yak beni!
Küllerim geceye ilahi okusun.
Sil beni!
İsmim unutulsun mezar taşlarından.
Çünkü en büyük iblis
Ne gökteydi...
Ne yeraltında...
Tahtını kurduğu yer,
Benim kalbimdi.
Yak beni!
Küllerim geceye ilahi okusun.
Sil beni!
İsmim unutulsun mezar taşlarından.
Çünkü en büyük iblis
Ne gökteydi...
Ne yeraltında...
Tahtını kurduğu yer,
Benim kalbimdi.

Yak beni!
Gece artık damarlarımda ibadet ediyor.
Yık beni!
Tahtını kurmuş içimde bin iblis.
Affetme!
Çünkü affın bile erişemeyeceği kadar uzağım.
Ben...
Kendi kıyametimin son ilahisiyim.
Yak beni!
Gece artık damarlarımda ibadet ediyor.
Yık beni!
Tahtını kurmuş içimde bin iblis.
Affetme!
Çünkü affın bile erişemeyeceği kadar uzağım.
Ben...
Kendi kıyametimin son ilahisiyim.

Sessizlik...
Bazen cehennemin söylediği son şarkıdır.

[1. Kıta]
Ne ok değdi yüreğine,
Ne kılıç yaraladı seni.
Ne fırtına aldı elinden,
Ben kaybettim en güzel mevsimi.
Rüzgâr eski adını söyler,
Sis dağların koynunda gezer.
Sessizliğe düştü dualar,
Bir gül sustu, dünya çöker.
[Ön Nakarat]
Ey zaman, geri döndür beni,
Henüz kırılmamış o güne.
Bir tek sözün yükü bile
Dağlardan ağırmış meğer.
[Nakarat]
Ben gülün rengini soldurdum,
Şafağın ışığını söndürdüm.
Ne savaş vardı ne de öfke,
Kendi ellerimle kaybettim.
Şimdi vadiler beni çağırır,
Ay sessizce gözyaşı taşır.
Göğe yükselen her ezgide
Adını rüzgâra bırakırım.
Ben gülün rengini soldurdum,
Şafağın ışığını söndürdüm.
Ne savaş vardı ne de öfke,
Kendi ellerimle kaybettim.
Şimdi vadiler beni çağırır,
Ay sessizce gözyaşı taşır.
Göğe yükselen her ezgide
Adını rüzgâra bırakırım.
[2. Kıta]
Irmak suskun, taşlar yorgun,
Yosun tutmuş eski yollar.
Beyaz zambak eğmiş başın,
Seni arar bütün ormanlar.
Dağın doruğunda yankılanır
Adın kadar eski bir ilahi.
Ben sustukça büyür gece,
Kalbimde tükenmez bir ağıt gibi.
[Köprü]
Eğer bir gün bahar dönerse,
Küller yeşile dönüşürse,
Affın ince bir ışık olsun,
Karanlığım sonsuza ermesin.
[Final Nakarat]
Ben gülün rengini soldurdum,
Şafağın ışığını söndürdüm.
Ne savaş vardı ne de öfke,
Kendi ellerimle kaybettim.
Şimdi vadiler beni çağırır,
Ay sessizce gözyaşı taşır.
Göğe yükselen her ezgide
Adını rüzgâra bırakırım.
Ben gülün rengini soldurdum,
Şafağın ışığını söndürdüm.
Ne savaş vardı ne de öfke,
Kendi ellerimle kaybettim.
Şimdi vadiler beni çağırır,
Ay sessizce gözyaşı taşır.
Göğe yükselen her ezgide
Adını rüzgâra bırakırım.
Ben gülün rengini soldurdum,
Şafağın ışığını söndürdüm.
Ne savaş vardı ne de öfke,
Kendi ellerimle kaybettim.
Şimdi vadiler beni çağırır,
Ay sessizce gözyaşı taşır.
Göğe yükselen her ezgide
Adını rüzgâra bırakırım.
Ben gülün sesini susturdum,
Gözlerindeki göğü unuttum.
Şimdi her halk ezgisinde
Sana yeniden kavrulurum.
Ey rüzgâr, al beni uzaklara,
Sisli tepelerin ardına.
Belki bir gün yeniden açar
Kalbimde ölmeyen o gül…

Çay gibi demli olsun insan...
Her gönülde kolay demlenmesin.
Kıymeti bekledikçe artsın,
İlk bakışta değil, zamanla bilinsin.

Sözü sıcak, yüreği berrak olsun;
Vefası duman gibi göğe yükselsin.
Her gelen bir yudum alamasın,
Her giden ardında iz bırakamasın.

Çay gibi demli olsun sevgi;
Ne aceleye gelsin, ne de kolay tüketilsin.
Çünkü en güzel tatlar,
En uzun sabrın sonunda gelir...

Çay gibi demli olsun sevgi;
Ne aceleye gelsin, ne de kolay tüketilsin.
Çünkü en güzel tatlar,
En uzun sabrın sonunda gelir...

Çay gibi demli olsun insan...
Her gönülde kolay demlenmesin.
Kıymeti bekledikçe artsın,
İlk bakışta değil, zamanla bilinsin.

Sözü sıcak, yüreği berrak olsun;
Vefası duman gibi göğe yükselsin.
Her gelen bir yudum alamasın,
Her giden ardında iz bırakamasın.

Çay gibi demli olsun sevgi;
Ne aceleye gelsin, ne de kolay tüketilsin.
Çünkü en güzel tatlar,
En uzun sabrın sonunda gelir...

Çay gibi demli olsun sevgi;
Ne aceleye gelsin, ne de kolay tüketilsin.
Çünkü en güzel tatlar,
En uzun sabrın sonunda gelir...

Çay gibi demli olsun sevgi;
Ne aceleye gelsin, ne de kolay tüketilsin.
Çünkü en güzel tatlar,
En uzun sabrın sonunda gelir...

Çay gibi demli olsun sevgi;
Ne aceleye gelsin, ne de kolay tüketilsin.
Çünkü en güzel tatlar,
En uzun sabrın sonunda gelir...

[1. Kıta]
Sevgilim, sevgilim bak yine gün ağarıyor,
Sessiz sokaklarda umut usulca dolaşıyor.
Şimdi sen hangi düşlerin kıyısındasın,
Belki de en huzurlu uykundasın.
Şimdi sen hangi düşlerin kıyısındasın,
Belki de en huzurlu uykundasın.
[Nakarat]
Sen yıldızlı gecelerde,
Tatlı hayaller peşinde.
Ben sensiz geçen saatleri,
Sayıyorum kahve köşesinde.
Sen gülüşlerin izinde,
Yarınların hevesinde.
Ben yine yalnız kalmışım,
İlk ışığın sessizliğinde.
[2. Kıta]
Sevgilim, sevgilim özlemin içimde büyüyor,
Her yeni sabah adını yeniden söylüyor.
Penceremde ince bir yağmur dinmiyor,
Kalbimde bekleyiş hiç tükenmiyor.
Penceremde ince bir yağmur dinmiyor,
Kalbimde bekleyiş hiç tükenmiyor.
[Nakarat]
Sen yıldızlı gecelerde,
Tatlı hayaller peşinde.
Ben sensiz geçen saatleri,
Sayıyorum kahve köşesinde.
Sen gülüşlerin izinde,
Yarınların hevesinde.
Ben yine yalnız kalmışım,
İlk ışığın sessizliğinde.
Sen yıldızlı gecelerde,
Tatlı hayaller peşinde.
Ben sensiz geçen saatleri,
Sayıyorum kahve köşesinde.
Sen gülüşlerin izinde,
Yarınların hevesinde.
Ben yine yalnız kalmışım,
İlk ışığın sessizliğinde.
[Köprü]
Belki bir gün aynı sabah,
Aynı göğe uyanırız.
Ayrı düşler bitip gider,
Tek bir yolda buluşuruz.
[Final Nakarat]
Sen yıldızlı gecelerde,
Tatlı hayaller peşinde.
Ben sensiz geçen saatleri,
Sayıyorum kahve köşesinde.
Sen gülüşlerin izinde,
Yarınların hevesinde.
Ben yine yalnız kalmışım,
İlk ışığın sessizliğinde.
Sen yıldızlı gecelerde,
Tatlı hayaller peşinde.
Ben sensiz geçen saatleri,
Sayıyorum kahve köşesinde.
Sen gülüşlerin izinde,
Yarınların hevesinde.
Ben yine yalnız kalmışım,
İlk ışığın sessizliğinde.
Sen yıldızlı gecelerde,
Tatlı hayaller peşinde.
Ben sensiz geçen saatleri,
Sayıyorum kahve köşesinde.
Sen gülüşlerin izinde,
Yarınların hevesinde.
Ben yine yalnız kalmışım,
İlk ışığın sessizliğinde.

Sevgilim, sevgilim bak yine gün doğuyor,
İçimde sakladığım sevda hiç eksilmiyor.
Sen hangi düşte olursan ol,
Kalbim sana doğru yürüyor.
Sevgilim, sevgilim...
Bir şafak daha seni bekliyor.

Sevgilim, sevgilim bak yine gün ağarıyor,
Sessiz sokaklarda umut usulca dolaşıyor.
Şimdi sen hangi düşlerin kıyısındasın,
Belki de en huzurlu uykundasın.
Şimdi sen hangi düşlerin kıyısındasın,
Belki de en huzurlu uykundasın.
[Nakarat]
Sen yıldızlı gecelerde,
Tatlı hayaller peşinde.
Ben sensiz geçen saatleri,
Sayıyorum kahve köşesinde.
Sen gülüşlerin izinde,
Yarınların hevesinde.
Ben yine yalnız kalmışım,
İlk ışığın sessizliğinde.
[2. Kıta]
Sevgilim, sevgilim özlemin içimde büyüyor,
Her yeni sabah adını yeniden söylüyor.
Penceremde ince bir yağmur dinmiyor,
Kalbimde bekleyiş hiç tükenmiyor.
Penceremde ince bir yağmur dinmiyor,
Kalbimde bekleyiş hiç tükenmiyor.
[Nakarat]
Sen yıldızlı gecelerde,
Tatlı hayaller peşinde.
Ben sensiz geçen saatleri,
Sayıyorum kahve köşesinde.
Sen gülüşlerin izinde,
Yarınların hevesinde.
Ben yine yalnız kalmışım,
İlk ışığın sessizliğinde.
Sen yıldızlı gecelerde,
Tatlı hayaller peşinde.
Ben sensiz geçen saatleri,
Sayıyorum kahve köşesinde.
Sen gülüşlerin izinde,
Yarınların hevesinde.
Ben yine yalnız kalmışım,
İlk ışığın sessizliğinde.
[Köprü]
Belki bir gün aynı sabah,
Aynı göğe uyanırız.
Ayrı düşler bitip gider,
Tek bir yolda buluşuruz.
[Final Nakarat]
Sen yıldızlı gecelerde,
Tatlı hayaller peşinde.
Ben sensiz geçen saatleri,
Sayıyorum kahve köşesinde.
Sen gülüşlerin izinde,
Yarınların hevesinde.
Ben yine yalnız kalmışım,
İlk ışığın sessizliğinde.
Sen yıldızlı gecelerde,
Tatlı hayaller peşinde.
Ben sensiz geçen saatleri,
Sayıyorum kahve köşesinde.
Sen gülüşlerin izinde,
Yarınların hevesinde.
Ben yine yalnız kalmışım,
İlk ışığın sessizliğinde.
Sen yıldızlı gecelerde,
Tatlı hayaller peşinde.
Ben sensiz geçen saatleri,
Sayıyorum kahve köşesinde.
Sen gülüşlerin izinde,
Yarınların hevesinde.
Ben yine yalnız kalmışım,
İlk ışığın sessizliğinde.

Sevgilim, sevgilim bak yine gün doğuyor,
İçimde sakladığım sevda hiç eksilmiyor.
Sen hangi düşte olursan ol,
Kalbim sana doğru yürüyor.
Sevgilim, sevgilim...
Bir şafak daha seni bekliyor.

Bir kahve içimi gelsen, ne çok şey değişirdi,
Sessizlik bile adını usul usul söylerdi.
Bir fincanın buğusunda gözlerin görünürdü,
Yarım kalan hikâyem, yeniden yazılırdı.

Ne uzun hesaplar ister, ne büyük cümleler,
Bir "nasılsın?" yeterdi, dinerdi kederler.
Belki yine gidecektin, bunu da bilirdim,
Ama o kısa anı, ömre bedel derdim.

Bir kahve içimi gelsen, vakit durur sanırdım,
Gülüşünü alıp, bütün mevsimleri bahar sayardım.
Şimdi fincan elimde, sensiz geçen her dem,
Kahve soğuyor yalnız...
Özlem ise hâlâ taptaze, hep sen....

Bir kahve içimi gelsen, vakit durur sanırdım,
Gülüşünü alıp, bütün mevsimleri bahar sayardım.
Şimdi fincan elimde, sensiz geçen her dem,
Kahve soğuyor yalnız...
Özlem ise hâlâ taptaze, hep sen....

Bir kahve içimi gelsen, ne çok şey değişirdi,
Sessizlik bile adını usul usul söylerdi.
Bir fincanın buğusunda gözlerin görünürdü,
Yarım kalan hikâyem, yeniden yazılırdı.

Ne uzun hesaplar ister, ne büyük cümleler,
Bir "nasılsın?" yeterdi, dinerdi kederler.
Belki yine gidecektin, bunu da bilirdim,
Ama o kısa anı, ömre bedel derdim.

Bir kahve içimi gelsen, vakit durur sanırdım,
Gülüşünü alıp, bütün mevsimleri bahar sayardım.
Şimdi fincan elimde, sensiz geçen her dem,
Kahve soğuyor yalnız...
Özlem ise hâlâ taptaze, hep sen....

Bir kahve içimi gelsen, vakit durur sanırdım,
Gülüşünü alıp, bütün mevsimleri bahar sayardım.
Şimdi fincan elimde, sensiz geçen her dem,
Kahve soğuyor yalnız...
Özlem ise hâlâ taptaze, hep sen....

Bir kahve içimi gelsen, vakit durur sanırdım,
Gülüşünü alıp, bütün mevsimleri bahar sayardım.
Şimdi fincan elimde, sensiz geçen her dem,
Kahve soğuyor yalnız...
Özlem ise hâlâ taptaze, hep sen....

Bir kahve içimi gelsen, vakit durur sanırdım,
Gülüşünü alıp, bütün mevsimleri bahar sayardım.
Şimdi fincan elimde, sensiz geçen her dem,
Kahve soğuyor yalnız...
Özlem ise hâlâ taptaze, hep sen....

Hep sen...

Hey dağlar, hey yollar...
Bir yolcunun yüreği konuşur.
Rüzgâr alır sözünü,
Toprak saklar izini...

Vara vara vardım ol kara taşa,
Hasret düştü gönlüm kavim kardaşa.
Kanlı yaşlar aktı sessiz bakışa,
Yüküm ağır, yolum uzun bu dünyada.

Sorarsan derdimi, söylemesi güç,
Üç yara açıldı tek bir ömürde.

Bir ayrılık...
Bir yoksulluk...
Bir ölüm...
İnsan ömrüne yazılan üç düğüm.
Bir ayrılık...
Bir yoksulluk...
Bir ölüm...
Yanar içim, dinmez gönül düğünüm.

Nice sultan indi altın tahtından,
Gül yüzleri soldu zaman bahtından.
Nice canlar döndü dönüşsüz yoldan,
Hiçbiri kaçamadı alın yazısından.

Bir ayrılık...
Bir yoksulluk...
Bir ölüm...
İnsan ömrüne yazılan üç düğüm.
Bir ayrılık...
Bir yoksulluk...
Bir ölüm...
Yanar içim, dinmez gönül düğünüm.
Bir ayrılık...
Bir yoksulluk...
Bir ölüm...
İnsan ömrüne yazılan üç düğüm.
Bir ayrılık...
Bir yoksulluk...
Bir ölüm...
Yanar içim, dinmez gönül düğünüm.

Karac'oğlan der ki bu konak geçilmez,
Ecel şerbeti vakti gelmeden içilmez.
Üç dert vardır, birbirinden seçilmez,
İnsan gönlü hepsini birden yüklenir.

Bir ayrılık...
Bir yoksulluk...
Bir ölüm...
Üçü de yürür insanla ömür ömür.
Bir ayrılık...
Bir yoksulluk...
Bir ölüm...
Türkü olur, kalır dilden gönüle.
Bir ayrılık...
Bir yoksulluk...
Bir ölüm...
Üçü de yürür insanla ömür ömür.
Bir ayrılık...
Bir yoksulluk...
Bir ölüm...
Türkü olur, kalır dilden gönüle.
Bir ayrılık...
Bir yoksulluk...
Bir ölüm...
İnsan ömrüne yazılan üç düğüm.
Bir ayrılık...
Bir yoksulluk...
Bir ölüm...
Yanar içim, dinmez gönül düğünüm.

Ellerimi tut,
Müziğin usulca kalbimize karıştığı yerde.
Dalgaların sesini dinleyelim,
Rüzgâr saçlarımızdan geçerken dönelim.
Ne zamanın acelesi olsun,
Ne de yarım kalmış cümleler.
Sadece sen, ben,
Ve denizin kıyıya bıraktığı umutlar.

Bırak dünya olduğu yerde kalsın,
Biz yalnızca birbirimize yakın olalım.
Müziğin eşliğinde, dalgaların sesinde,
Bir ömür aynı düşte dönüp duralım...

Bırak dünya olduğu yerde kalsın,
Biz yalnızca birbirimize yakın olalım.
Müziğin eşliğinde, dalgaların sesinde,
Bir ömür aynı düşte dönüp duralım...

Ellerimi tut,
Müziğin usulca kalbimize karıştığı yerde.
Dalgaların sesini dinleyelim,
Rüzgâr saçlarımızdan geçerken dönelim.
Ne zamanın acelesi olsun,
Ne de yarım kalmış cümleler.
Sadece sen, ben,
Ve denizin kıyıya bıraktığı umutlar.

Bırak dünya olduğu yerde kalsın,
Biz yalnızca birbirimize yakın olalım.
Müziğin eşliğinde, dalgaların sesinde,
Bir ömür aynı düşte dönüp duralım...

Bırak dünya olduğu yerde kalsın,
Biz yalnızca birbirimize yakın olalım.
Müziğin eşliğinde, dalgaların sesinde,
Bir ömür aynı düşte dönüp duralım...

Bırak dünya olduğu yerde kalsın,
Biz yalnızca birbirimize yakın olalım.
Müziğin eşliğinde, dalgaların sesinde,
Bir ömür aynı düşte dönüp duralım...

Bırak dünya olduğu yerde kalsın,
Biz yalnızca birbirimize yakın olalım.
Müziğin eşliğinde, dalgaların sesinde,
Bir ömür aynı düşte dönüp duralım...

Bora Duran, uzun zaman sonra müzik kariyerine ilk kez söz ve müziği kendisine ait olmayan ve gerçek bir hikayeden esinlenilip yazılmış olan “Destina” adlı çok özel bir duygusal şarkıyla devam ediyor. Kaybedilen bir dostun arkasından yazılmış olan bu derin şarkının aranjesinde usta isim Yıldıray Gürgen imzası var. Şarkının söz ve bestesi ise aynı zamanda projenin yapımcısı olan Sedat Kunduracı’ya ait.

Dragos Yelken İhtisas Kulübü’nde ve denizin ortasında Ufuk Eral yönetmenliğinde çekilen klipte, İstanbul’un eşsiz deniz manzaraları da görsel bir şölen olarak sunuluyor. “Destina” adlı çok derin bir hikayeye sahip olan bu özel şarkı SEMP Müzik etiketiyle tüm dijital platformlardaki yerini aldı.

kral müzik