Orantısız ve soluk benizli bi' sokaktayım.
Evleri, kaldırımları, taşları; çarpık...
Sakura ağaçları ve bahçeleri menekşe kokulu.
Uzakta bi' çınar, yakınında solmuş hülyalar.
Göğü mavi, güneşi altın sarısı bu sokağın.
Işıklar, pencere önlerinden esirgiyor renklerini.
Orkideler dizilmiş kapı önlerine.
Kediler, köpekler uyuyor;
evlerin eşiğinde, damlarında...
Kimi evler nispeten daha ferah,
duvarları rengarenk.
Terasları yıldızların sırdaşı.
Renksiz, çarpık gecekondulara inat...
Bu sokağın solmuş ve umudu kırılmış
evlerine rağmen sevgilim. Onlara rağmen.
Şimdi söyle bana yaşanır mı bu sokakta?
İyisiyle kötüsüyle, güzeliyle ve çirkiniyle.
Evleri, kaldırımları, taşları; çarpık...
Pencereleri, kapıları, damları; boyalı...
Bu sokak benim yüreğim.
Bu sokak ruhumun ta kendisi sevgilim.
Bu, benim sokağım...

- e.