TrendForum.Net - Edgar Allan Poe

Edgar Allan Poe’nun en meşhur şiirlerinden biri olan Annabel Lee, aşkın, vefânın ve hasretin en derûnî ifadesidir. Şair bu eserinde, deniz kıyısında vukû bulan bir sevdayı anlatır. Poe’nun kelâmında, aşk öyle derindir ki “melekler bile bu muhabbeti kıskanır.” Ölüm bile iki âşığın arasındaki rabıtayı koparamaz.

“Annabel Lee”, sadece bir şiir değil; aynı zamanda aşk ile ölüm arasındaki ince çizgiyi gösteren bir mersiye gibidir. Poe’nun kaleminden dökülen bu mısralar, aşkı ebedîlik makamında anlamlandırır.

Senelerce senelerce evveldi
Bir deniz ülkesinde
Yaşayan bir kız vardı bileceksiniz
İsmi; Annabel Lee
Hiç bir şey düşünmezdi sevilmekten
Sevmekten başka beni
O çocuk ben çocuk, memleketimiz
O deniz ülkesiydi
Sevdalı değil karasevdalıydık
Ben ve Annabel Lee
Göklerde uçan melekler
Kıskanırlardı bizi
Bir gün işte bu yüzden göze geldi
O deniz ülkesinde
Üşüdü bir rüzgârından bulutun
Güzelim Annabel Lee
Götürdüler el üstünde
Koyup gittiler beni
Mezarı oradadır şimdi
O deniz ülkesinde
Biz daha bahtiyardık meleklerden
Onlar kıskanırdı bizi
Evet! Bu yüzden 'Şahidimdir herkes ve deniz ülkesi'
Bir gece rüzgârından bulutun
Üşüdü gitti Annabel Lee
Sevdadan yana kim olursa olsun
Yaşca başca ileri
Geçemezlerdi bizi
Ne yedi kat göklerdeki melekler
Ne deniz dibi cinleri
Hiç biri ayıramaz beni senden
Güzelim Annabel Lee
Ay gelir ışır, hayalin erişir
Güzelim Annabel Lee
Orada gecelerim uzanır beklerim
Sevgilim sevgilim hayatım gelinim
O azgın sahildeki
Yattığın yerde seni...

Çev. Melih Cevdet Anday

https://youtu.be/CxJFQOECMq8?feature=shared