Çevrimdışı

Güzel insan aramak ile insandaki güzelliği aramak arasında derin bir fark var.

Zira kadın, dudakları ile sevgili, elleri ile anne, sözleri ile dost, bakışlarıyla çocuktur.

Kadın hayattaki en mükemmel enstrümandır ama ne yazık ki, her erkek nota bilmez…

Tamam ölmek için doğuyoruz da yanlış giden bir şeyler var. Neden yaşamadan ölüyoruz?

Acı diyorum efendim, o da evrensel olmalı. Bir çocuğun eline diken batsa insanoğlu yanmalı…

Ve sordular: neresi daha karanlık bu âlemin? Ve ben cevap verdim: sevginin olmadığı her yer.

Sevmek sıra dışı ya da kahramanca şeyler yapmak değil; sıradan şeyleri hassasiyetle yapmaktır.

Herkes kalbinin renginde yaşar hayatı. Ve herkes kalbinin rengini bulaştırır etrafındakilere…

Sefil bir papatya yaprağında, aciz bir fal korkusu içinde, titrek ve solgun aşka kurban olacağım golha

Biri vardır ama yoktur. Biri hem sizindir hem de asla değil. Biri hem hissettikleriniz hem hissizliğininizdir hem içinizdeki kahkaha hem sessizliğinizdir…

Masalsız uyuyan kimsesiz bir çocuğun gözlerinden öpüp, usulca eğilip kulağına, en güzel masal sensin çocuk demek isterdim…

Biraz vicdan, biraz bahar, Biraz yağmur, biraz hayâl, Birkaç kitap, çokça umut. Herkese iyi gelir.

Dünyada yüzlerce milliyet, dil, din, mezhep olabilir. Âmâ sadece iki çeşit insan var. Vicdanı olan ve vicdanı olmayan.

Bir şeyler değişir umuduyla kendimizi ziyan ediyoruz ya; bize de yazık, o yeşerttiğimiz umuda da yazık.

Güzel konuşmak, ince düşünmek, halden anlamak, sevmek, düşeni kaldırmak, ağlayanı güldürmek, sarılmak hep bedava biliyor musunuz?

Birinin hayatına, birinin üzüntüsüne, birinin mutluluğuna, birinin ruhuna, birinin eline, yüzüne, sırtına, omuzuna, yüreğine, bazen söz, bazen göz, çoğu zaman kalbinizle minicik de olsa, tüm samimiyetinizle dokunun.

Yıllar sonra öğrendim ki;
Bağırıp çağırmana gerek yok.
Sesini duymak isteyene bir fısıltın yeter.

__________________
Kahrolsun psikolojisi düzgün insanlar!
Yaşasın tam bağımsız ruh hastası BEŞİKTAŞ'lılar!