Çevrimdışı

Bazen ruhumu oyuncak gibi bozduğumu hissediyorum,türlü türlü yöntemler denesem de bir araya gelmiyor.Senelerce oynar ve düzeltirdim.Sanırım son oynadığımda ise bir daha düzelmeyeceğini tahmin edemedim.
Güneşe doğru bakınca artık gözümü kapatmıyorum veyahut gözümü kısmıyorum,her şeyi çıplaklığı ile algılıyorum.Huysuz ve aksi de değilim,anlam aramaya çalışıyorum sadece.
Bunu her yapışımda da anlam buluyorum ve benim için kapanıyor konular.
Sırtımdaki yara izlerine bakıyorum,mecazi olarak değil gerçek anlamda izler.Bazen dokunuyorum,üzerinde gezdiriyorum parmağımı.
Her gezdirişimde sanki eskilerden yeni anılar açılıyor,bir yandan da ruhumu gıdıklıyor bu durum.
Kulaklığımı şarkılar şenlendirirken,ruhumu da izler şenlendiriyor.
Ne zaman baksam hep tecrübelerimi ve yaşantımı hatırlarım.
Bu sebeple de kendimi hayata doğru dinç tutuyorum,hiçbir zaman eskimemek üzere.
Birkaç eksik şey var gibi,bir gün sigaramı yaktığım çakmağım ile yakacağım tekrardan o eksiklikleri ve artık her şey tamamlanacak.
O zamana kadar hep bir maraton içinde olacağım.

__________________