Çevrimdışı

Hayal Kırıklığı

“Seni hiç hayal kırıklığına uğrattım mı?”
Cevaplaması zor bir soru ama sorması çok daha zor bir soru. Serkan, milyon tane sorusunun arasında sormuştu ve aklıma takıldı. Ben olsam bu soruyu kimseye soramazdım. Alacağım cevaptan korkardım. Ben de, herkes gibi, kimseyi bile isteye hayal kırıklığına uğratmam ama ya yaptıysam diye sormaktan çekinirim. Sorunun zorluğu da Seko’nun farkı da buradan geliyor, cesaret meselesi.

Herkesin bu soruyu haketmediğine çoktan karar verdim ve aklıma takıldığından beri kimlere sormam gerektiğini düşünüyorum. Alacağım cevaplardan sonra yeni bir çabaya girmek zorunda kalacağımdan endişe ediyorum. “Şöyle davranmanı hiç beklemiyordum, çok üzüldüm.” deseler, o kırıkları nasıl telefi ederim, etmek ister miyim bilmiyorum. Yaptığının farkında olmadan yaşamak kolay da bilip de durumu değiştirmek istememek başka bir şey.
Belki de tam tersi cevaplar alırım… Derler ki, asla hayal kırıklığına uğratmadın. Yıllardır duygularına ve tepkilerine güvenilecek bir insan olmak için verdiğin çaba işe yarıyor dercesine “hayır” derler. Keşke öyle deseler.
Anneme ve babama, çok geç olmadan, sormam lazım. Benden razı olduklarını biliyorum da hayal kırıklığı öyle bir şey değil. Ya öğrendikten sonra hayatı yine onlar için yaşamayı tercih edersem? Peki ya öğrendikten sonra üzerimden büyük bir yük kalkar ve rahatça hareket etmeye başlarsam? Risk almalı…

Peki, sen olsan bu soruyu, ailen dışında, kimlere sorardın? O kadar cesaretin var mı?

D.T.