Çevrimdışı

Sene 2011. Lise son sınıfız. O zamanlar Facebook popüler.
Üniversiteye gitme hayallerimiz var.
O sıralar polis olma hayalim de var. Arka Sokaklar izliyorum ara sıra ama düzenli değil.
Bir Facebook grubunda (bu grup PMYO hazırlık üzerine)
bir çocukla tanıştım.
Emekli bir polisin çocuğuydu. O yaşlarda bile boyu 1,80.
Esmer hafiften. İlah gibi çocuk ama. Hatta Yunan Tanrısı gibi desem abartmış olmam.
Bir deneme sınavına katılacaktık. Çıkışta da buluşuruz diye anlaştık.
Bu arada onunla ilgili hafiften sezdiğim de ilişki kafasında olmadığıydı.
Bildiklerim ise o da polis olmak istiyordu.
Sıkı bir Arka Sokaklar takipçisiydi.
Onunla ilgili tek hoşnut olmadığım bir konu vardı. Orası bana kalsın.
Yine de hoşlanıyordum ondan. O da benden.
Sesi çok güzeldi amatör bir YouTube kanalına şarkı söyler atardı.
Ben de hayran hayran izlerdim.
Kafamdan onun polis olacağı ve bu şarkı söyleme olayını hobi olarak beraber yapacağımız geçerdi.

Her neyse o gün geldi sınava girdik.
Hatta sınava bizi benim servis götürmüştü telefonum falan da orada.
Ama sonuçta X lisesinin orada buluşalım demiştik.
Derken onu gördüm.
Fotoğraflardakinden çok daha yakışıklı.
Evet ben de çirkin değilim ama hani bizi yan yana görse insanlar kesinlikle bu kızla bu çocuk olmamış.
Bu çocuk buna nasıl bakmış falan diye düşünürdü.
Koridorda karşı karşıya yürüdüğümüzü hatırlıyorum.
Ben hemen yol değiştirip karşılaşmamayı sağladım.
Sonrasında da bir an evvel servise binip gittim ve onu ektim.
O zamanlar ergen olduğum için özgüvenim tam oturmamıştı.

Hiç konuşmadık sonra. Yani sadece ben YouTube kanalından Rafet El Roman'ın "Senden Sonra" parçasını söylediğinde onun ne kadar üzgün ve içten söylediğini gördüm.
Biz telefonda önceden saatlerce konuşuyorduk.
Sesini hiç o kadar hüzünlü duymamıştım.
O zamanlar benim onu ekmem ve ghostlamam mı onu o kadar üzdü yoksa başka şey mi bilemedim.

Çok üzülüyordum ama yaptığım şeyi geri alamazdım artık.

Polis olma hayalim/iz devam etti.
İkimiz de olamadık.

Yıllar sonra tanıyor olabileceğim kişilerde gördüm onu. Kapalı bir hatunla.
Esnaf olmuştu. Ve eskisi gibi değildi.
Bunu bensiz kötü diye yormak için demiyorum.
Yaş almış, hayat yormuş. Işıltısı gitmişti.

En azından hayatta olduğuna ve hayata devam ettiğine sevindim.
Zaten çok kısa süreli (birkaç ay falan) konuşmuştuk.
Yoğun olsaydı belki o kadar kolay toparlayamazdık.

Belki de o zaman polis olamamamız iyi bile olmuştu.
Çünkü bu meslek belli yıllara kadar sandığımız gibiyken bir süredir öyle değil.
Bazen kaybettiğimizi sandığımız şeyler bizi koruyor aslında.
Belki de onunla olsak, şimdiye boşanmış falan da olabilirdik.

Rafet El Roman'ın-Senden Sonra parçasına ne zaman rastlasam aklıma yine de o gelir.
Bende her insanın bir şarkısı vardır çünkü.
Benim içim insanlarla dolu bir playlist hâlinde yıllardır.

Eğer birinin bende şarkısı yoksa ona ya hiç değer vermemişimdir ya da silmişimdir.