Çevrimdışı

Ankara’da sıradan bir pazartesi sabahıydı. 28 yaşındaki Ece, işe gitmek üzere evinden çıkarken posta kutusuna sıkışmış eski, sararmış bir zarf buldu. Üzerinde ne bir gönderici ismi ne de bir adres vardı. Sadece kalın harflerle şu yazıyordu:

"Bu mektubu 3 Haziran 1985’te bırakmıştım. Okuman gereken zaman şimdi."

Ece şaşkınlıkla zarfı açtı. İçinden çıkan mektup, sanki kendisine yazılmış gibiydi. Ancak tarih 1985’ti ve mektupta yazanlar onun çocukluğunda yaşadığı mahalleyi, hatta annesinin gençliğini anlatıyordu. Mektubun sonunda şu cümle dikkatini çekti:

“Saat tam 15.00’te Eski Tren Garı’nın bekleme salonuna git. Orada sana zamanla ilgili bir şey anlatacaklar.”

Ece kararsız kaldı ama merakı ağır bastı. Saat 15.00’te belirtilen yere gitti. Bekleme salonu neredeyse tamamen boştu. Derken, yaşlı bir adam yaklaştı ve gülümsedi:

— "Senin geleceğini biliyordum, Ece."

Ece'nin gözleri fal taşı gibi açıldı. Adam, geçmişten gelen bir saat ustasıydı ve zaman içinde mesajlar bırakabilen özel bir cep saatine sahipti. Ece’ye saatini uzattı:

— "Bu saat senin artık. Geçmişi anlamadan geleceği çözemezsin."

O günden sonra Ece, geçmişle bugünü bağlayan gizemli mesajlar almaya başladı. Her biri bir aile sırrını, kaybolmuş bir hikâyeyi ve çözülmeyi bekleyen bir bilmeceyi ortaya çıkarıyordu...