TrendForum.Net - Tekil mesaj gösterimi

**Roger** · 14 Haziran 2025, 20:58

Necip Fazıl Kısakürek /Visal

Sevenleri ayırdılar bir toprağa kattılar. Hazan ayı dediler. Hüzün bir mevsime sığmayacak kadar kesik kesik darmadağın. Hüzün bir öğretmen, artık neye üzülmeyeceğini öğretti bizlere. O öğrettikleri paramparça olmuş kalplerin hikayesini taşıdı. Tam bu anda gönlü daralanlar kendilerine bir köşe hazırlayıp kederini okşadı..

O köşe 'Visal' oldu...

Visal;
Vâsıl olma. Sevdiğine ulaşma. Kavuşma. Ayrılıktan kurtulmaktır.

Beni zaman kuşatmış, mekân kelepçelemiş;
Ne sanattır ki, her şey, her şeyi peçelemiş...
Perde perde verâlar, ışık başka, nur başka;
Bir anlık visal başka, kesiksiz huzur başka.
Renk, koku, ses ve şekil, ötelerden haberci;
Hayat mı bu sürdüğün, kabuğundan, ezberci?
Yoksa göz, görüyorum sanmanın öksesi mi?
Fezada dipsiz sükût, duyulmazın sesi mi?
Rabbim, Rabbim, Yüce Rab, âlemlerin Rabbi, sen!
Sana yönelsin diye icat eden kalbi, sen!
Senden uzaklık ateş, sana yakınlık ateş!
Azap var mı âlemde fikir çilesine eş?
Yaşamak zor, ölmek zor, erişmekse zor mu zor?
Çilesiz suratlara tüküresim geliyor!
Evet, ben, bir kapalı hududu aşıyorum;
Ölen ölüyor, bense ölümü yaşıyorum!
Sonsuzu nasıl bulsun, pösteki sayan deli?
Kendini kaybetmek mi, visalin son bedeli?
Mahrem çizgilerine baktıkça örtünen sır;
Belki de benliğinden kaçabilene hazır.
Hatıra küpü, devril, sen de ey hayal, gömül!
Sonu gelmez visalin gayrından vazgeç, gönül!
O visal, can sendeyken canını etmek feda;
Elveda toprak, güneş, anne ve yâr elveda!

14 Haziran 2025, 20:58	#1
Çevrimiçi Roger Yıldızların Sahibi. Ruh HalimSakin	Necip Fazıl Kısakürek /Visal Necip Fazıl Kısakürek /Visal Www.TrendForum.Net Necip Fazıl Kısakürek /Visal Sevenleri ayırdılar bir toprağa kattılar. Hazan ayı dediler. Hüzün bir mevsime sığmayacak kadar kesik kesik darmadağın. Hüzün bir öğretmen, artık neye üzülmeyeceğini öğretti bizlere. O öğrettikleri paramparça olmuş kalplerin hikayesini taşıdı. Tam bu anda gönlü daralanlar kendilerine bir köşe hazırlayıp kederini okşadı.. O köşe 'Visal' oldu... Visal; Vâsıl olma. Sevdiğine ulaşma. Kavuşma. Ayrılıktan kurtulmaktır. Beni zaman kuşatmış, mekân kelepçelemiş; Ne sanattır ki, her şey, her şeyi peçelemiş... Perde perde verâlar, ışık başka, nur başka; Bir anlık visal başka, kesiksiz huzur başka. Renk, koku, ses ve şekil, ötelerden haberci; Hayat mı bu sürdüğün, kabuğundan, ezberci? Yoksa göz, görüyorum sanmanın öksesi mi? Fezada dipsiz sükût, duyulmazın sesi mi? Rabbim, Rabbim, Yüce Rab, âlemlerin Rabbi, sen! Sana yönelsin diye icat eden kalbi, sen! Senden uzaklık ateş, sana yakınlık ateş! Azap var mı âlemde fikir çilesine eş? Yaşamak zor, ölmek zor, erişmekse zor mu zor? Çilesiz suratlara tüküresim geliyor! Evet, ben, bir kapalı hududu aşıyorum; Ölen ölüyor, bense ölümü yaşıyorum! Sonsuzu nasıl bulsun, pösteki sayan deli? Kendini kaybetmek mi, visalin son bedeli? Mahrem çizgilerine baktıkça örtünen sır; Belki de benliğinden kaçabilene hazır. Hatıra küpü, devril, sen de ey hayal, gömül! Sonu gelmez visalin gayrından vazgeç, gönül! O visal, can sendeyken canını etmek feda; Elveda toprak, güneş, anne ve yâr elveda! __________________ Kupa Dediğin Boş Bir Kasedir.