İçim acıyor!
Ne demeli ki şimdi içime?
Acılar olgunlaşmak için falan mı?
Sürekli aynı şeyi yapıyorum son günlerde.
Yüzüğümün dairesinden gökyüzüne bakıp,
Dünyanın ne kadar büyük
Kendimin ne kadar küçük olduğunu düşünüyorum Haritamda kaybolmuş,
Silinmiş ülkeyi arıyorum sürekli.
Parmağımı koysam ve takip etsem kalbimle
Yeniden bulur muyum o ülkeyi?
Şair ne fısıldamıştı;
"Herkes kalbimde bir yere sahipken senin ülken vardı."
Oysa biz o ülkeyi el birliği ile yaktık.
Bir türkü düşüp duruyor içime bu gece.
İçimdeki halleri deşiyor.
Öyle böyle değil ağrısı gelmiş geçmişe geçiriyor
Sesindeki bilmediğim türküleri özlerken,
İçime çektiğim ah'ım buz kesilip batıyor!
Acıtmasa idin ya beni bu kadar
ben düşmezdim bu türkülere.
Ne beni bu hallere koyanı biliyorlar
Ne de o yolunan saçı…