Bu medyayı görüntüleyebilmeniz için üye olmanız ve üye hesabınızla oturum açmanız gerekmektedir.
Bazen insanın kalbine öyle bir sızı düşer ki, dünyanın en kalabalık şehrinde bile kendini yapayalnız hisseder. İşte tam da o an, bir şarkı gelir kulaklarınıza… ve size sizin bile dile getiremediğiniz duygularınızı anlatır. “Bensiz”… İki ayrı ses, iki ayrı yaralı kalp… Sanki birbirine dokunamayan ama aynı yarayı taşıyan iki yolcunun hikayesi gibi. Bir taraf içten içe kayboluşunu anlatıyor, diğer taraf ise o kayboluşa tutunmaya çalışıyor. Ama ne kadar uğraşılırsa uğraşılsın, ayrılığın soğuk nefesi hep omuzlarda… Dinlerken, bir ilişkide “keşke”lerin, “belki”lerin, “dönse miydik?” sorularının ağırlığını hissettiriyor. Her cümle, bir veda notu gibi… Belki siz de şu an kendi içinizde bir vedanın izlerini taşıyorsunuz… Belki de kalbiniz hala “Bensiz” diye fısıldayan birine bağlı...