|
Yanıt: Maaş mı, saygınlık mı, huzur mu? Bunlardan hangisi senin için daha önemli?
Analiz etmesi rasyonel zeminde keyifli bir soru. Benim tercihim bu üç unsur içinden huzurdan yana olur.
Anlatayım;
Öncelikle saygınlık, dış faktörle beslenen bir doğrulama mekanizmasıdır. Başkalarının gözündeki değerinizle hayat bulması hasebiyle hem bağımlılık yaratır -kaldı ki bu bağımlılık çok tehlikelidir- hem de sosyal anlamda kendinizi sürekli bir tehdit altında hissedersiniz. Çünkü benliğiniz ve kimliğiniz sürekli bir teyakkuz halindedir, özsaygınızı korumak süre uzadıkça güç bir hal alır. Haliyle saygınlık aşırı kırılgandır ve istikrarlı devamlılığı yaşam enerjisini hızlı tüketir. Bir çok ünlünün tüketmişlik sendromu ve diğer psikolojk sorunlarının sebebi tam olarak kbudur.
Konu ile doğrudan ilgili değil ama yer gelmişken aktarayım; saygınlığın iki bileşkesi vardır. Saygınlığı ya maddi güç veya ünvanınızla sağlarsınız ya da diğer insanlarda bulunmayan veya nadir bulunan farklılığınızla. Bu farklılık bilgi olabilir, doğuştan gelen bir yetenek olabilir veya üzerinde çok emek harcadığınız ve zamanla elde ettiğiniz uzmanlığınız olabilir. Maddi güç veya ünvanla gelen saygınlık maddi güç veya ünvan kaybedildiğinde gider, bunu unutmayın. Yani siz bir şirketin country manager'ı iseniz ve insanlar sizin bu ünvanınız dolayısıyla size saygı gösteriyorlarsa, -yani uzmanlığınızı değil de ünvanınızı kullanarak saygınlığınızı kazandıysanız- işinizi veya ünvanınızı kaybettiğinizde saygınlığınız da kaybolur. Bunu eski siyasetçi ve sanatçılarda sıklıkla görüyoruz. Farklılığınızla gelen saygınlık ise hata yapmazsanız, farklılığınızın modası geçmez ise veya farklılığınızı kaybetmezseniz uzun süre sizinle gelir, bu anlamda çok daha kalıcıdır.
Maaş konusunda ise; maaş sizin verdiğiniz emeğin karşılığıdır. Yani zamanınızı ve emeğinizi alışverişe konu edersiniz, bir nevi kiralarsınız. Bu bir çok insanın ana gelir kaynağıdır. Fakat her zaman söylerim, gelirin bir ivmesi ve bir eşiği vardır. Ani bir ivme ile gelen gelir insana yanlış ve doğru kavramlarını dahi sorgulatır. Gelirin o medyan eşiği aşıldığında artık ilk baştaki tatminini aynı ölçüde sağlamaz, bilakis tatmini düşer, aynı hazzı vermez. Zaman geçtikçe elinizdeki finansal kaynak sizi eskisi gibi mutlu etmemeye başlar. Zevkleriniz değişir, eğlence anlayışınız değişir, harcama alışkanlıklarınız evrilir, para size karakterinizin temelini oluşturan değerleri, ilkeleri, inançları sorgulatır. İlk başta getirdiği o müthiş ek haz ve mutluluk önce yavaşlamaya, sonra durağanlaşmaya ve en sonunda da düşmeye başlar. Öyle ki yalnızca düşmekle kalmaz, bir noktaya gelir ki, zamanla o gelir hiç yokkenki tatmin ve haz seviyesinin de altında kendinizi bulursunuz. Jim Carrey'in her zaman kullandığım efsanevi sözünü bu platformda da aktararak maaş konusunun analizini sonlandıracağım; "dear god, please give everyone as much money as they want, so they can realize that money is not what they truly need"
Gelelim son unsur olan huzura. Huzur insanın vicdanından içsel bütünlüğüne, uyku kalitesinden andan zevk almasına, sağlığından sosyal ilişkilerine kadar bir çok farklı dinamiğin bir bileşkesi olan çok kıymetli ve sorudaki diğer iki faktörün de kalitesini doğrudan etkileyen bir temel tetikleyicidir. Yüksek maaşlı ama sürekli kortizol bombardımanında olan biri genellikle hem sağlığını, hem ilişkilerini hem de uzun dönem üretkenliğini kaybedebilirken, saygınlık peşinde koşarken sürekli başkalarının onayına bağımlı kalan biri ise en ufak statü kaybında tamamen çökebilir. Ama huzur? Huzur bir lokomotiftir, kapsamlı ve muazzam verimli bir ruh yakıtıdır.
Bu yüzden rasyonalist tercih sıralaması benim nezdimde şöyledir: önce huzurunuzu inşa edin ve onu koruyun. Sonra bu huzuru sürdürebilmeniz adına sizi tatmin edecek finansal kaynağı sağlayın. Bu ikisini yapabiliyor iseniz saygınlığı elde edebileceğiniz zemin zaten hazır olur.
Muhabbetle.
__________________
İmzalardaki bağlantıları veya görselleri görüntülemek için gönderi sayınızın 10 veya daha fazla olması gerekir.
Usulün bozulduğu yerde hukuk, üslûbun bozulduğu yerde muhabbet kalmaz.
◤ ~ Vakit buldukça "Düşünür"
Sadece kahve içerken "Yazar"
◢
|