Çevrimdışı

Hayat bazen insanın omuzlarına görünmeyen bir yük gibi çöker. Uyandığında fiziken dinlenmiş hissedersin saatler geçer ama içindeki ağırlık hafiflemez. Her gün geçilen sokaklarda taşınır bu ağırlık. İnsanlara anlatmaya çalışsan kelimeler eksik kalır susmayı seçsen içindeki gürültü artar. Ruhun yorgunluğu ne tamamen dinlenerek geçer ne de görmezden gelerek. Ama yine de insan en derin yorgunluğunun içinde bile bir umut kırıntısı arar. Karanlığın içinde az da olsa göz kırpan bir ışık arar insan. Kim bilir belki bir sabah diğerinden daha farklı uyanabilirim.