In nocte mendacii,
vox mea periit…
Fidem tibi dedi,
sed damnatus fui.
Audi me…
Antequam cinis fiam…


Beni hiç dinlemedin,
Duvarlara çarpan çığlık oldum.
Gözlerinde hüküm hazırdı,
Daha konuşmadan mahkûm oldum.
Kanıtlarımı ateşe attın,
Gerçekleri küle çevirdin.
Yabancı dillerin zehrine kanıp
Beni cellâtlara teslim ettin.
Yüzümde suçsuzluğun izi vardı,
Ama sen karanlığı seçtin.
Bir ömür sürecek güveni
Bir dedikoduyla biçtin.


Veritas crucifixa est,
sub lingua serpentium.
Cor meum vulnerasti,
et sanguis tacuit…


You buried me alive in blame,
Turned my love into a funeral flame.
I screamed the truth into the rain,
But you chose poison over pain.
Now every promise tastes like ash,
Every memory burns and cracks.
I was the fire at your side…
Until you let me die inside.


Bizi kıskanan gölgelerin
Fısıltılarıyla beslendin.
“Yapmadım” dedim defalarca,
Ama sen çoktan gitmiştin.
Kolay olanı seçtin yine,
Savaşmak yerine kaçmayı.
Beni kirleten elleri
Haklı sanıp alkışlamayı.
Hani demiştim ya bir zaman:
“Hiç pişman değilim…”
Şimdi gecenin mezarlarında
O sözlerimi boğuyorum derin derin.
Seni iyi biri sanmıştım,
Belki en büyük günahım buydu.
Maskenin altındaki soğukluğu
Kalbim çok geç duydu.


Amor meus mortuus est,
in templo superbiae.
Angelus cecidit,
et caelum arsit…


You buried me alive in blame,
Turned my love into a funeral flame.
I screamed the truth into the rain,
But you chose poison over pain.
Now every promise tastes like ash,
Every memory burns and cracks.
I was the fire at your side…
Until you let me die inside.
You buried me alive in blame,
Turned my love into a funeral flame.
I screamed the truth into the rain,
But you chose poison over pain.
Now every promise tastes like ash,
Every memory burns and cracks.
I was the fire at your side…
Until you let me die inside.
You buried me alive in blame,
Turned my love into a funeral flame.
I screamed the truth into the rain,
But you chose poison over pain.
Now every promise tastes like ash,
Every memory burns and cracks.
I was the fire at your side…
Until you let me die inside.
You buried me alive in blame,
Turned my love into a funeral flame.
I screamed the truth into the rain,
But you chose poison over pain.
Now every promise tastes like ash,
Every memory burns and cracks.
I was the fire at your side…
Until you let me die inside.


Vale…
Non odio te…
Sed ruinas tuas videre cogor.
Ex cinere…
silentium nascitur…

"İlim Çin'de bile olsa ara." dediler.
Onlar aklı bir kutuya kilitlediler.