[Intro]
On altı kış geçti üzerinden zamanın,
Ay ışığı çürüttü sessiz bekleyişleri.
Bir bakışla başlayan lanetli hikâye,
Yine bir bakışta gömüldü geceye.
[Verse I]
İki bin ondu...
Gün batımının kanlı ipeklerinde
Gözlerin dokundu kaderime.
Sözcükler boğuldu dudaklarımızda,
Suskunluk örttü genç kalplerimizi.
Kor gibi sakladık içimizde
Adını koyamadığımız yangını.
Melekler bile kıskanırdı belki
Birbirimize duyduğumuz o gizli arzuyu.
[Pre-Chorus]
Yıllar mezar taşları gibi dizildi önümüze,
Her biri senden biraz daha uzak.
[Chorus]
Ve kavuşamadık...
Geceye mühürlenmiş iki yalnız ruh gibi.
Kavuşamadık...
Yıldızlar düşse de göğün koynundan.
Aynı düşte yaşadık,
Aynı özlemde yandık,
Ama kader bizi affetmedi.
[Verse II]
Bu hafta yeniden çıktın karşıma,
Sonbaharın unutulmuş bir hayaleti gibi.
Sen baktın...
Ben baktım...
Ve zaman geriye doğru kanadı.
Bir anlığına bütün yıllar çöktü,
Tozlu anıların üzerine.
Fakat artık başka göklerin altında,
Başka hayatların gölgesindeydik.
[Bridge]
Ey gecenin kara mabedinde yankılanan isim!
Neden şimdi döndün bana?
Kalbimde küle dönmüş duaları
Yeniden alevlendirmek için mi?
Yoksa göstermek için mi
Bazı aşklar ölmezken
Yine de yaşayamadığını?
[Final Chorus]
Kavuşamadık...
Rüzgâr taşıdı sesimizi uçurumlara.
Kavuşamadık...
Zaman çaldı elimizden baharları.
On altı yıl boyunca
Bir hayalet gibi dolaştın içimde.
Sen baktın...
Ben baktım...
Ve gece bir kez daha kazandı.
Ve kavuşamadık...
Geceye mühürlenmiş iki yalnız ruh gibi.
Kavuşamadık...
Yıldızlar düşse de göğün koynundan.
Aynı düşte yaşadık,
Aynı özlemde yandık,
Ama kader bizi affetmedi.
Ve kavuşamadık...
Geceye mühürlenmiş iki yalnız ruh gibi.
Kavuşamadık...
Yıldızlar düşse de göğün koynundan.
Aynı düşte yaşadık,
Aynı özlemde yandık,
Ama kader bizi affetmedi.
Ve kavuşamadık...
Geceye mühürlenmiş iki yalnız ruh gibi.
Kavuşamadık...
Yıldızlar düşse de göğün koynundan.
Aynı düşte yaşadık,
Aynı özlemde yandık,
Ama kader bizi affetmedi.
[Outro]
Ay hâlâ aynı ay...
Yıldızlar hâlâ aynı yıldızlar...
Ama biz,
Artık aynı hikâyenin içinde değiliz...