[1. Kıta]
Yazarken titredim bu son mektubu sana,
Her satırda biraz daha düştüm yalnızlığa.
Giderken söz vermiştin, dönmem diye bana,
Şimdi sensiz kalan ömrüm soruyor hesabını.
Başlarken ağlıyordum bitmeyen gecelerde,
Adını saklıyordum yarım kalan düşlerde.
Ne kadar kaçsam da senden uzak diyarlara,
Kalbim hep geri döndü aynı eski yaraya.
[Ön Nakarat]
Seninle yaşadıklarım hâlâ ezberimde,
Bir film gibi dönüyor sessizce içimde.
Pişmanım, affet beni, duy artık sesimi,
Bir kez olsun dinle şu kırık kalbimi.
[Nakarat]
Anladım...
Sensizlik zor, acıtıyor kalbimi.
Suskun durma,
Bir cevap ver, duy sesimi.
Hatırladım...
Gün doğarkenki hayalimi.
Çırılçıplak, savunmasız,
Bana sarılan o halini.
[2. Kıta]
Takvimler değişiyor, geçmiyor özlemin,
Her yeni sabah yine seninle başlıyor benim.
Bir fotoğraf kalmış sadece ellerimde,
Yıllar geçse de solmuyor gözlerin içimde.
[Köprü]
Bunları okuduğunda artık ben yokum,
Belki çok uzaklarda kaybolmuş olurum.
Ama bil ki sevgilim,
Bir yanım sende kaldı.
Adını her duyuşumda
İçimde fırtınalar koptu.
[Final Nakarat]
Anladım...
Sensizlik zor, acıtıyor kalbimi.
Suskun durma,
Bir cevap ver, duy sesimi.
Hoşça kal...
Sevgilim, sen hep benimsin.
Bulutlar ağlıyorken,
Her damlası sen ve ben.
Anladım...
Sensizlik zor, acıtıyor kalbimi.
Suskun durma,
Bir cevap ver, duy sesimi.
Hatırladım...
Gün doğarkenki hayalimi.
Çırılçıplak, savunmasız,
Bana sarılan o halini.
Anladım...
Sensizlik zor, acıtıyor kalbimi.
Suskun durma,
Bir cevap ver, duy sesimi.
Hatırladım...
Gün doğarkenki hayalimi.
Çırılçıplak, savunmasız,
Bana sarılan o halini.
Anladım...
Sensizlik zor, acıtıyor kalbimi.
Suskun durma,
Bir cevap ver, duy sesimi.
Hatırladım...
Gün doğarkenki hayalimi.
Çırılçıplak, savunmasız,
Bana sarılan o halini.
[Outro]
Bunları okuduğunda...
Belki ben yokum.
Ama aşkımız,
Yağmurun sesinde hâlâ yaşıyor...