[Giriş]
Hey!
Daha neyi bekliyorsun?
Kendi gölgenden kaçmayı bırak!
[1. Kıta]
Duvara yaslanmış bakıyorsun öyle,
Sanki bütün dünya sana borçlu böyle.
Bin bahanen var, tek bir adım yok,
Konuşmak kolay da cesaretin çok mu?
Kafanda fırtına, yüzünde sessizlik,
Her fırsatı boğuyor gereksiz tereddüt.
Hayat seni çağırır, sen kulağını kapat,
Kır zincirlerini, artık yerinde sayma!
[Nakarat]
Haydi kalk, yerinde sayma!
Kalbin ne diyorsa onu duy artık.
Korkularına teslim olma,
Bugün senin günün, durma artık!
Haydi kalk, sesini yükselt!
Rüzgâr bile senden hızlı koşuyor.
Bir adım at, gerisi gelir,
Hayat beklemez, zaman uçuyor!
[2. Kıta]
Aynı cümleler, aynı boş bahaneler,
Her "yarın" biraz daha senden çalar.
Kimse gelip yolunu açmayacak,
İlk adımı atan oyunu yazar.
[Köprü]
Duvarlar yıkılır dokunursan,
Kapılar açılır vurursan.
Kendi hikâyeni kendin yaz,
Bugün başla, tam da şimdi!
[Final Nakarat]
Haydi kalk, yerinde sayma!
Kalbin ne diyorsa onu duy artık.
Korkularına teslim olma,
Bugün senin günün, durma artık!
Haydi kalk, sesini yükselt!
Rüzgâr bile senden hızlı koşuyor.
Bir adım at, gerisi gelir,
Hayat beklemez, zaman uçuyor!
Haydi kalk, yerinde sayma!
Kalbin ne diyorsa onu duy artık.
Korkularına teslim olma,
Bugün senin günün, durma artık!
Haydi kalk, sesini yükselt!
Rüzgâr bile senden hızlı koşuyor.
Bir adım at, gerisi gelir,
Hayat beklemez, zaman uçuyor!
Haydi kalk, yerinde sayma!
Kalbin ne diyorsa onu duy artık.
Korkularına teslim olma,
Bugün senin günün, durma artık!
Haydi kalk, sesini yükselt!
Rüzgâr bile senden hızlı koşuyor.
Bir adım at, gerisi gelir,
Hayat beklemez, zaman uçuyor!

Haydi kalk, yerinde sayma!
Küllerinden yeniden doğ artık.
Dün geride kaldı çoktan,
Şimdi ayağa kalk ve ışığını yak!
Hey!
Yerinde sayma!