Bu medyayı görüntüleyebilmeniz için üye olmanız ve üye hesabınızla oturum açmanız gerekmektedir.
Karanlık çöktü yine sessiz odama,
Adını fısıldıyor kırık aynalar.
Dokunsam dağılıyor bütün anılar,
Ellerimde üşüyor yarım dualar.
Kalbim, susmayı öğrenemedi,
Her nefeste biraz daha eksildim.
Gözlerin uzak bir yıldız gibi,
Baktıkça sana kendimi yitirdim.
Sönmeyen bir yangın var içimde,
Kül olup savrulsam da dinmiyor.
Her umut, geceye karışırken,
Sensiz geçen zaman işlemiyor.
Bu mu sevda, bu mu kader?
Neden her düş gecede ölür?
Bir sesin yeterdi yaşamaya,
Şimdi sessizlik beni bölüyor.
Bu mu aşkın bıraktığı iz?
Neden kalbim hâlâ seni çağırır?
Ben düşerken gökyüzü susuyor,
Karanlık adını fısıldıyor.
Bu mu sevda, bu mu kader?
Neden her düş gecede ölür?
Bir sesin yeterdi yaşamaya,
Şimdi sessizlik beni bölüyor.
Bu mu aşkın bıraktığı iz?
Neden kalbim hâlâ seni çağırır?
Ben düşerken gökyüzü susuyor,
Karanlık adını fısıldıyor.
Yağmur değil, gölgeler yağıyor,
Ruhumun duvarlarına usulca.
Her adım aynı sona çıkıyor,
Kayboluyorum kendi uçurumumda.
Sana uzanan bütün yollar,
Taşa dönmüş eski masallar.
Bir zaman umut dediğim her şey,
Şimdi sessiz mezar taşları kadar.
Eğer döneceksen rüzgârla dön,
Küllerime yeniden can ver.
Yok geleceksen... bırak geceyi,
Ben karanlıkla yaşamayı öğreneyim.
Bu mu sevda, bu mu kader?
Neden her umut içimde söner?
Senden kalan tek mucize,
Bitmeyen bir yankı gibi döner.
Bu mu aşkın gerçek yüzü?
Hem yaşatıp hem de öldüren...
Ben seni değil,
İçimde kalan gölgeni sevmişim meğer…
Bu mu sevda, bu mu kader?
Neden her düş gecede ölür?
Bir sesin yeterdi yaşamaya,
Şimdi sessizlik beni bölüyor.
Bu mu aşkın bıraktığı iz?
Neden kalbim hâlâ seni çağırır?
Ben düşerken gökyüzü susuyor,
Karanlık adını fısıldıyor.
Bu mu sevda, bu mu kader?
Neden her düş gecede ölür?
Bir sesin yeterdi yaşamaya,
Şimdi sessizlik beni bölüyor.
Bu mu aşkın bıraktığı iz?
Neden kalbim hâlâ seni çağırır?
Ben düşerken gökyüzü susuyor,
Karanlık adını fısıldıyor.
Bu mu sevda, bu mu kader?
Neden her düş gecede ölür?
Bir sesin yeterdi yaşamaya,
Şimdi sessizlik beni bölüyor.
Bu mu aşkın bıraktığı iz?
Neden kalbim hâlâ seni çağırır?
Ben düşerken gökyüzü susuyor,
Karanlık adını fısıldıyor.