Bu medyayı görüntüleyebilmeniz için üye olmanız ve üye hesabınızla oturum açmanız gerekmektedir.
Sen uyurken,
gece omuzlarına sessizliğini bırakıyor.
Ben ise uykusuzluğumu,
Adının baş harfine yaslıyorum.
Ah benim sevdam...
Bir ömrün en güzel cümlesi oldun.
Adını içimden her geçirişimde
kalbim yeniden evine dönüyor.
Ah benim gülüşü güzelim...
Bir gülüşün var;
En karanlık geceleri bile
Sessizce sabaha çeviren.
Ah benim sevdam...
Bir ömrün en güzel cümlesi oldun.
Adını içimden her geçirişimde
kalbim yeniden evine dönüyor.
Ah benim gülüşü güzelim...
Bir gülüşün var;
En karanlık geceleri bile
Sessizce sabaha çeviren.
Bir bilsen...
Seni özlemek uzaklık değil,
dokunamayan ellerin
kalpte bıraktığı ince sızıdır.
Ben seni büyük sözlerle değil,
her gece edilen küçük dualarla sevdim.
Ve sen uyurken,
en güzel duam yine sensin.
Ah benim sevdam...
Bir ömrün en güzel cümlesi oldun.
Adını içimden her geçirişimde
kalbim yeniden evine dönüyor.
Ah benim gülüşü güzelim...
Bir gülüşün var;
En karanlık geceleri bile
Sessizce sabaha çeviren.
Ah benim sevdam...
Bir ömrün en güzel cümlesi oldun.
Adını içimden her geçirişimde
kalbim yeniden evine dönüyor.
Ah benim gülüşü güzelim...
Bir gülüşün var;
En karanlık geceleri bile
Sessizce sabaha çeviren.
Ah benim sevdam...
Bir ömrün en güzel cümlesi oldun.
Adını içimden her geçirişimde
kalbim yeniden evine dönüyor.
Ah benim gülüşü güzelim...
Bir gülüşün var;
En karanlık geceleri bile
Sessizce sabaha çeviren.
Eğer bir sabah gözlerini açtığında
rüzgâr yüzüne usulca dokunursa,
bil ki o rüzgârın içinde
"Ah benim sevdam... Ah benim gülüşü güzelim..." diye fısıldayan bir yürek vardır.