Herkesten saklanırken beni sen buldun,
Sessizliğimin dilini bir tek sen okudun.
Kırık aynalarda kendimi toplarken,
Avuçların değdi, yeniden var oldum ben.
Bir aşk geçti içimden, ardında küller kaldı,
Gece omzuma çöktü, sabah bile kararmıştı.
Sen hiçbir şey istemeden yanı başımda durdun,
Ben ise en güzel gerçeği, en son sen oldun.

Seni nasıl göremedim bunca zaman boyunca?
Belki de korktum dokunmaya, ya kaybolursan diye.
Kalbine sığmam sandım, adımı unutursun diye...
Şimdi bütün yollarım sana çıkıyor yine.

Güzeller güzeli...
Duyuyor musun sesimi?
Bakmaya cesaret edemediğim
O güzel gözlerini.
Görüyor musun,
Sana yanan kalbimi?
Adını her nefeste yeniden söyleyen
Bu deli sessizliğimi.
Galiba ben sana yandım...
Hem de dönüşü olmayan bir yangın gibi.
Sana yangınım,
Sen benim hiç başlamamış yarınım gibi.

Bazen insan en yakınındaki mucizeyi kaçırıyor,
Uzaklara bakarken kendi göğünü unutuyor.
Ben seni bir tesadüf sandım yıllarca,
Meğer bütün dualarım sende tamamlanıyormuş.
Şimdi hangi sokağa çıksam izin var rüzgârda,
Adını fısıldıyor gece lambaları bana.
Eğer bir gün elimi tutarsan usulca,
Belki ilk defa hayat, bana da güzel davranır.

Ne büyük sözlerim var, ne gösterişli cümlelerim...
Sadece sana doğru yürüyen yorgun bir kalbim.
Eğer geç kalmadıysam,
Bir gülüşün yeter bütün ömrüme.

Güzeller güzeli...
Duyuyor musun sesimi?
Yıllardır susturduğum
Bu çocuksu sevgimi.
Görüyor musun,
Sana yanan kalbimi?
Ben bütün yolları denedim,
En sonunda sana geldim.
Galiba ben sana yandım...
Kül olmaya razıyım.
Yeter ki bir kez söyle;
"Ben de sana yangınım..."

Güzeller güzeli...
Duyuyor musun sesimi?
Bakmaya cesaret edemediğim
O güzel gözlerini.
Görüyor musun,
Sana yanan kalbimi?
Adını her nefeste yeniden söyleyen
Bu deli sessizliğimi.
Galiba ben sana yandım...
Hem de dönüşü olmayan bir yangın gibi.
Sana yangınım,
Sen benim hiç başlamamış yarınım gibi.
Galiba ben sana yandım...
Kül olmaya razıyım.