Sustuğun her günü, gecenin koynuna usulca bırakmışsın.
Ben ise sessizliğinin gölgesinde, adını anmadan beklemişim.

Daha önce de söylemiştim...
Ben yolları kilometrelerle değil, vazgeçişlerle ölçerim.
Bu yüzdendir; yakın olmak aynı gökyüzüne bakmak değildir.

Biliyor musun...
Yarım bıraktığın cümlelerin en uzun devamı oldum ben.
Silmeye kıyamadığın kelimelerin, görünmeyen yükünü taşıdım.

Fark ettin mi?..
Her virgülünde biraz daha eksildin.
Her noktan, benden vazgeçmeye çalıştığın yerdi.

Bak...
Şimdi adını söylemiyorum.
Çünkü bazı isimler seslenildikçe değil, sustukça kanıyor.

Sustuğun her günü, gecenin koynuna usulca bırakmışsın.
Ben ise sessizliğinin gölgesinde, adını anmadan beklemişim.

Daha önce de söylemiştim...
Ben yolları kilometrelerle değil, vazgeçişlerle ölçerim.
Bu yüzdendir; yakın olmak aynı gökyüzüne bakmak değildir.

Biliyor musun...
Yarım bıraktığın cümlelerin en uzun devamı oldum ben.
Silmeye kıyamadığın kelimelerin, görünmeyen yükünü taşıdım.

Fark ettin mi?..
Her virgülünde biraz daha eksildin.
Her noktan, benden vazgeçmeye çalıştığın yerdi.

Bak...
Şimdi adını söylemiyorum.
Çünkü bazı isimler seslenildikçe değil, sustukça kanıyor.

Fark ettin mi?..
Her virgülünde biraz daha eksildin.
Her noktan, benden vazgeçmeye çalıştığın yerdi.

Bak...
Şimdi adını söylemiyorum.
Çünkü bazı isimler seslenildikçe değil, sustukça kanıyor.

Ve bil ki...
Bir gün dönüp bütün şiirlerini yeniden okursan,
En çok beni değil;
Beni anlatırken kaybettiğin kendini özleyeceksin.