Bu medyayı görüntüleyebilmeniz için üye olmanız ve üye hesabınızla oturum açmanız gerekmektedir.

Uçurtma

Bir uçurtma kaçar elimden,
gökyüzü gömer bulutların içine.
İpinden değil,
çocukluğumdan kopar sanki.

Giden uçurtma mı,
çocukluğum mu
bilemem.

Ardından bakakalırım;
gökyüzü susar,
rüzgâr başka bir yere eser.

Bir uçurtma, bak neler açtı başıma…
Meğer insan
en çok çocukken kaybedermiş
bir daha bulamayacağı şeyleri.

Şimdi göğe her baktığımda
bir parça mavi eksik.

Belki de
uçurtmam hâlâ oradadır;
ben büyüdüm diye
ipini göremiyorumdur...

EBS
03.08