Dikenlerden yollar ördüm,
Her yarama umut serdim.
Kara kışın ayazında,
Yine güneşe el verdim.
Nice gece uykusuzdum,
Sessizliğe dost olmuştum.
Bir lokmaya bin şükürle,
Hayata tutunmuştum.
Dimdik kaldım, eğilmedim,
Kaderime küsmedim ben.
Ne zalime boyun eğdim,
Ne de umudumdan vazgeçtim.

Dimdik kaldım, eğilmedim,
Kaderime küsmedim ben.
Ne zalime boyun eğdim,
Ne de umudumdan vazgeçtim.

Yenemediler acılarla,
Yenemediler yokluklarla.
Sınandım hep fırtınalarla,
Ayaktayım, ayaktayım.
Bitiremedi ayrılıklar,
Solduramadı yalnızlıklar.
Geçti üstümden nice baharlar,
Ayaktayım, ayaktayım.

Her sabahı yeniden kurdum,
Kırık düşlerimle yürüdüm.
Düşe kalka öğrendim ben,
Pes etmeden büyüdüm.
Kimse bilmez içimdeki,
Sessiz akan gözyaşını.
Yüreğimde kor taşıdım,
Sakladım her sızısını.
Dimdik kaldım, eğilmedim,
Kaderime küsmedim ben.
Ne zalime boyun eğdim,
Ne de umudumdan vazgeçtim.

Dimdik kaldım, eğilmedim,
Kaderime küsmedim ben.
Ne zalime boyun eğdim,
Ne de umudumdan vazgeçtim.

Yenemediler acılarla,
Yenemediler yokluklarla.
Sınandım hep fırtınalarla,
Ayaktayım, ayaktayım.
Bitiremedi ayrılıklar,
Solduramadı yalnızlıklar.
Geçti üstümden nice baharlar,
Ayaktayım, ayaktayım.

Yenemediler acılarla,
Yenemediler yokluklarla.
Sınandım hep fırtınalarla,
Ayaktayım, ayaktayım.
Bitiremedi ayrılıklar,
Solduramadı yalnızlıklar.
Geçti üstümden nice baharlar,
Ayaktayım, ayaktayım.

Yenemediler acılarla,
Yenemediler yokluklarla.
Sınandım hep fırtınalarla,
Ayaktayım, ayaktayım.
Bitiremedi ayrılıklar,
Solduramadı yalnızlıklar.
Geçti üstümden nice baharlar,
Ayaktayım, ayaktayım.

Ne kadar sert eser rüzgâr,
Kök salmışsa devrilmez dağ.
Ben de öyle bekledim hep,
Yarınlara umutla bak.