Çevrimdışı

Bir çocuk genelde ağlama krizi ya da öfke nöbetini karşılanmayan bir isteği ya da ertelenen bir ihtiyacı olduğu durumlarda yaşar.


Yetişkin bir insan gibi bize sorununu anlatmak yerine en iyi bildiği yöntem ağlamak ve saldırganlık olacaktır. (Elbette bu onun iletişim yöntemidir.)

Genellikle bir haftada 2-3 kez bu şekilde ataklar görmek mümkündür.
Peki bu durumda ne yapılmalı?


Öncelikle sakin olun. Onun ağlamasından rahatsız olduğunuzu belli etmeyin. Kendine ya da birine zarar vermediği sürece bir süre onu görmezden gelin. Bundan kastım ne yaparsan yap demek değil.

Ona sadece sakin bir ses tonuyla, "Tamam, şu an üzgün / sinirli olduğunu biliyorum/ şu şu sebeplerden dolayı.
Kendini daha iyi hissettiğin zaman yanıma gel bekliyorum seni deyin.


Genellikle çocuk sevgiye ihtiyaç duyacak ve gelip size sarılacak. Ya da gelip size vurmaya çalışacak. Sakince onu engelleyip izin verirse sarılın.

Son olarak konuyu sakın uzun uzun konuşmaya çalışmayın. Bu onu daha çok kızdırır.

Bunun yerine dikkatini dağıtacak bir aktivite bulun.

İlk başta ilgi göstermeyecektir ama, inat etse bile en son dayanamayıp yeni aktiviteye katılacaktır.


Kesinlikle ağladı diye istediği şeyi yapmayın ya da almayın.Bu ona sizi yönetme hakkını verecektir.
Bunun yerine kesin cümlelerle ağladığı zaman istediği şeyi yapmayacağınızı söyleyin.

Ağaç yaşken eğilir. Onu sözlerinizi idrak etmeye başladığı andan itibaren sınırları olan bir dünya içerisinde yetiştirin.
Kuralsız bir dünya sizi de onu da çok yoracaktır.


-Kaira-



...