Nobel ödüllü kimyagerden su krizine devrimsel çözüm: Havadan içme suyu üretiyor

Küresel ısınma ve artan nüfusla birlikte su kaynakları üzerindeki baskı her geçen yıl biraz daha artıyor. Birleşmiş Milletler, dünyanın “küresel su iflası” olarak tanımlanan bir döneme girdiğini ve yaklaşık dört milyar insanın yılın en az bir ayında ciddi su kıtlığı yaşadığını söylüyor. Bugüne kadar bu soruna karşı geliştirilen çözümler arasında deniz suyunun arıtılması (desalinasyon), yer altı suyu sondajları ve atmosferik su üretim cihazları yer aldı. Ancak bu yöntemlerin çoğu ya yüksek enerji tüketimi gerektiriyor ya da çevresel açıdan yeni riskler doğuruyor. Bugüne kadar bu alanda atılan en dikkat çekici adımlardan biri ise bu hafta Omar Yaghi'den geldi.*2025 Nobel Kimya Ödülü sahibi kimyager, elektrik kullanmadan havadaki nemden içme suyu üretebilen yeni bir teknolojiyle bu denklemi değiştirmeyi hedefliyor.
Kaliforniya'daki Berkeley Üniversitesi bünyesinde çalışmalarını sürdüren Yaghi, metal-organik kafesler (MOF) üzerine yaptığı öncü araştırmalarla Nobel’e layık görülmüştü. MOF’lar, son derece gözenekli ve moleküler düzeyde tasarlanabilen kristal yapılar. Bu malzemeler, çok düşük nem oranlarında bile su moleküllerini seçici şekilde yakalayabiliyor.*Yaklaşık 6 metre uzunluğunda bir konteyner büyüklüğündeki sistem, çevredeki havadan su moleküllerini emerek içilebilir suya dönüştürüyor. Üstelik şebekeden bağımsız “off-grid” versiyon tamamen ortam ısısından yararlanıyor; yani harici bir elektrik kaynağına ihtiyaç duymuyor.

Yaghi'nin Geliştirdiği Teknoloji Çöllerde Bile Kullanılabilir
Teknolojinin en dikkat çekici yönlerinden biri, bağıl nemin yüzde 20’nin altına düştüğü koşullarda dahi çalışabilmesi. Bu, özellikle çöl iklimleri için kritik bir eşik. Şirketin Kaliforniya’daki Death Valley’de gerçekleştirdiği testlerde, neredeyse damıtılmış su kalitesine yakın çıktılar elde edildiği belirtiliyor. Şebekeye bağlı (on-grid) modeller günde 2.000 ila 4.000 litre su üretebilirken, elektrik gerektirmeyen versiyon günde 1.000 litreye kadar kapasite sunuyor.

Bu teknolojiyi benzerlerinden ayıran en önemli nokta çalışma prensibi. Şu ana kadar geliştirilen benzer atmosferik su üretim cihazları, klimaya benzer şekilde havayı soğutarak nemi yoğuşturuyor ve bu nedenle yüksek elektrik tüketimi ile yüksek nem oranına ihtiyaç duyuyor. Yaghi’nin geliştirdiği sistem ise soğutma yerine metal-organik kafesler (MOF) adı verilen moleküler düzeyde tasarlanmış gözenekli malzemelerle su moleküllerini doğrudan yakalıyor ve ortam ısısıyla serbest bırakıyor. Bu sayede hem düşük nem oranlarında bile çalışabiliyor, hem de şebekeden bağımsız versiyonunda harici bir enerji kaynağına ihtiyaç duymmuyor.

Yaghi’nin bu projeye yaklaşımı yalnızca bilimsel değil, aynı zamanda kişisel bir boyut da taşıyor. Ürdün’de, kalabalık bir Filistinli mülteci ailesinde büyüyen Yaghi, çocukluğunda evlerinde ne akan su ne de elektrik olduğunu, devletin haftada bir ya da iki haftada bir su getirdiğini Nobel konuşmasında anlatmıştı. Bu deneyimin, onu suya erişim sorununa kalıcı bir çözüm aramaya yönelttiği ifade ediliyor.

Yaghi ayrıca sistemi, deniz suyunu arıtma tesislerine kıyasla daha çevre dostu bir alternatif olarak konumlandırıyor. Desalinasyon tesisleri yüksek enerji tüketiminin yanı sıra yoğun tuzlu atık suyun denize geri verilmesi nedeniyle deniz ekosistemleri üzerinde baskı oluşturabiliyor. Atmosferden su hasadı ise doğrudan mevcut nemi kullandığı için ek bir tuzlu atık üretmiyor.

Ticarileşme Aşamasında Olan Bu Sistem, Veri Merkezlerinde de Kullanılabilir
Yaghi'nin kurucusu olduğu Atoco adlı şirket, 2026’nın ikinci yarısında ticari sipariş almaya başlamayı planlıyor. Hedef pazarlar arasında yalnızca su kıtlığı yaşayan bölgeler değil, aynı zamanda büyük miktarda su tüketen veri merkezleri de var. Planlanan modele göre veri merkezlerinin açığa çıkardığı atık ısı, su üretim sürecinde enerji kaynağı olarak değerlendirilebilecek.

Omar Yaghi’nin vizyonu oldukça iddialı: Yılın herhangi bir döneminde, nem oranı ne olursa olsun, karbon ayak izi oluşturmadan dünyanın her yerinde havadan su üretmek. Eğer bu teknoloji vaat ettiği ölçekte ve maliyette yaygınlaşabilirse, su kıtlığına karşı şimdiye kadarki en radikal çözümlerden biri olarak tarihe geçebilir.


donanimhaber