Ey Can, Ey Ömrünü Seyrettiğim

Ey can,

Sokaklar ne kadar kalabalıkmış bu şehrin hiç fark ettin mi? Bir çok giden var ama yine de eksilmiyor kalabalıklar. Belki kalabalık tabiri yanlış can. Kalakalmışlıklar olmalı. Sen giden olduğun için görmemiş olabilirsin. Çünkü insan kalabalıkların arasında olup biteni fark edemiyor. Nereden buldum çıkardım değil mi bunları yine? Evet, pencere kenarında seninle adımladığım sokakları seyrediyorum. Kalakalmışların elinden seyretmekten başka da bir şey gelmiyor ki can.
Ey ömrünü seyrettiğim,

Gidemiyorsan peşinden, üstüne unuttuysan neden geldiğini birde bilmiyorsan nereye gideceğini işte tam o an kalakalıyorsun. Kalıyor can, ne kadar giden yanında bir çok şey alıp gitsede. En çokta herşey yarım kalıyor; Hayaller, umutlar, mutluluklar. Birileri gidiyor, birşeyler kalıyor, bir yerler de kanıyor can.
Ey kandığım,

Ömründen bir yudum, sevginden bir parça, gözlerinden bir lahsa dünyaya baktım. Ben senin yüreğinde büyüttüğün yaşama kandım. Yetmedi şu kısacık yaşadıklarımız, ferahlığına kanmadı ruhum. Sen gönlünü yine de ferah tut can. Düşünme can’an’ını, gittin ya can gitti , bize an’mak kaldı.Ömür dediğin ne ki zaten can, nefes bir anlıktı.