|
Yanıt: Contraria Contraiis Curantur
Gün geçtikçe bittiğimi fark ediyorum..!
Umrumda olan şeylerin sayısı azalıyor, durup dururken içime bir sıkıntı giriyor, kalbim ağırıyor.
Üzüntüm mideme ağrı olarak dönüyor. Neyi nasıl yapacağımı, kime ne anlatacağımı bilmiyorum. Artık bir hiç gibi hissediyorum kendimi.
Neyse halledeceğim.. Halletmek zorundayım..
Mesaj içerikleri, TF üyelerine özeldir
Yanıtın tamamını görüntülemek için oturum açabilir veya üye olabilirsiniz.
|