Gençken, erkeklere hiç güvenmediğim ama homoseksüellik eğilimim de olmadığı için yalnız yaşlanacağımı düşündüğüm zamanlarda, sperm bankasından çocuk sahibi olmayı ciddi ciddi düşünmüş ve hatta para biriktirmeye başlamıştım.
“Kızım, illa doğurmak istiyorsan biz yardım ederiz” espirileriyle birlikte erkeklerden usanmış olmakta ne kadar haklı olduğumu düşünmüştüm. O zamanlar bir başkasının çocuğunu benimseyebilir miyim benimseyemez miyim bilemediğim için evlat edinmek konusunda da kendime güvenemiyordum.

Tam da o dönem, ilk evliliğinden bir oğlu olan bir adamla tanışıp bir ilişki yalamaya başladım. Bizden olmadı ama o ilişkiye en çok bir çocuğu doğurmadan da sevebileceğimi gördüğüm için minnettarım.
İşin dini, ahlaki, vicdani ve maddi boyutunu bir kenara bırakırsak, sperm bankaları elbette bir çözüm.
Lakin koruyucu ebeveynlik gibi bir şey yapılmadan izlenmemesi gereken bir yol.
Kim bilir, bir bakmışsınız, bir küçücük gönül size bütün çocukları sevebileceğinizi ispatlamış ve terkedilmiş bir insana anne oluvermişsiniz.

Lareina kullanıcısının gönderdiği mesajdan alıntı

Yumurta bankası nerede derim Daha neler daha neler

Yumurta bankaları da var artık güzelim. Türkiye’de var mı bilmiyorum ama burada olduğunu biliyorum.
Tabi ki yumurta bağışı, sperm bağışından daha invazif. Zaten ne bizim için daha kolay oldu ki?