Hayatımda 2 kez gördüm. Her ikisinde de ağlayan babamdı. 2. seferinde o kadar kötü hissettim ki. Hani o güçlü adamın, koca çınar gibi adamın ağlamasını istemedim. Güçsüz görünür diye değil. Çünkü o ağlarken ben bin katı parçalandım. Üstüne erkekler ağlamaz diye düşünüp de bastırmaması gözyaşlarını.

Eğer bir gün başka bir erkeğin ağladığını görürsem, bu benim onun hayatının bir köşesinde bir şekilde kalma sebebim olur. O kadar beni üzen ama hayran da bırakan bir durum bu.