Başmı diğer tarafa çevirdi. Duygusal anlarda genellikle yüzüme bakmıyordu. Ona bakmca güçlü bir erkek görüyordum. Hem fiziksel hem de manevi yönden. Gerçekten de öyleydi. Bir doksanlık boyu kimi zaman onun yanmda ufak bir velet gibi görünmeme neden olsa da tipini beğenmiyor değildim. Onda kimsede olmayan farklı bir çekim gücü vardı. Buna acısı mı yoksa yaşadığı asırlar mı neden olmuştu bilmiyordum ama insan ona karşı hayranlık duyuyordu.
Bilmedikleri yok denecek kadar azdı. Ama her zorluk gibi onun yoluna çıkan bela da bendim. Sekiz yüz elli yıllık kocaman bir yaşam boyunca bir tek benim yüzümden tökezlemişti Petra. Bana verdiği zararı telafi etmek için adeta çırpmıyordu. Bunu görebiliyordum ve engel olmuyordum.
Paranoya/ Tuba Arık

~