“Daha önce de söyledim, şimdi şöyle düşün; sen o ilacı dokuz yıl boyunca aralıksız aldın ve bedenin bu yeni sistemi bir kafes gibi bünyesine aldı. Şimdiyse hızla dışarı çıkıyor. Oysa kafes hâlâ kapalı. Ufak bir sarsıntı geçiriyorsun. Aklın karıştı çünkü. Yakında beni bir dinozor olarak bile görsen korkma, bu tamamen geçici.”
Dudaklarımı gülmemek adına sıktım ama olmadı, ufak bir kahkaha patlattım. Bu Petra'nm ilk gerçek esprisiydi. Ama o gülmedi.

Paranoya/ Tuba Arık

~