Zavallı ben, kaderime boyun eğmekten başka çarem yoktu. Ellerim ceplerimde başımı öne eğdim. Şu birkaç saat içinde yaşadıklarımı anımsamak bile aklımı kaçırmama neden olabilirdi, bu kadar ağır bir yükün altında nasıl ezilmeden dimdik durabilirdim? Hiç olmadığı kadar kendime acıdım.

Paranoya/ Tuba Arık

~