“Üzgünsün, kızgınsın ve daha birçok şey.” dedim.
Başlangıç olarak iyiydi. “O yüzüğü parmağımda gördüğünde neler hissettiğini anlayabiliyorum.”
“Anlayabilmek mi?” dedi dişlerinin arasmdan, öyle ki iliklerime kadar ürperdim. Çıkardığı ses söylemek istediğim her şeyi yok edip gitti.
“Sen benim hissettiklerimi anlayabilecek kapasitede değilsin.”
“Teşekkür ederim.” dedim. “Ne zamandır iltifat etmiyordun.”


Paranoya/Tuba Arık

~