Üzerinden hayli zaman geçti değil mi?
Depremi yaşadığım o şehre döndüm geçenlerde. Hâlâ bazı binalar yıkık dökük.

Sanki dilsiz bir alfabeyle yarım kalan hayalleri anlatıyor. Sessiz çığlıklar duyuyorum o geceden kalma.

Hâlâ hayatta olduğunu iddia eden hayaletler görüyorum.

Tutup koyuyorum onları mezara.
Başlarını musalla taşına vurdukça öldüklerini anlıyorlar.

Ve bana gözlerin açık ama bizden farksızsın. O hâlde neden yanımızda değilsin diye isyan ediyorlar.

Diyorum ki, o da tanrının takdiri.

~