|
Yanıt: hihaho günlükleri
Çocukluğumdan beri çalışıp hep para kazanmayı düşündüm. Saçma sapan sebeplerle babam evden kovardı. Ulan diyorum ailen bile sevgisini göstermemiş. Yabancı biri mi gözünün yaşına bakacak. Son bir yıldır özellikle insanlara karşı merhamet gösteremiyorum. Sevmediğim biriyse ve düşmüşse bir tekme de ben atayım kafasındayım. Zerre umrumda değil. Ben aldığım nefesin bile bedelini ödedim. Yıl içinde iki defa kalp krizi geçirdim her defasında testler temiz çıktı ve "strese dayalı" dendi. Yanımda kimse yoktu yine. Böyle böyle insanlardan öyle soğudum zaten. 6 Şubat depreminde en beklemediğim insanların arayıp sorması ama güya dost görünenler aramadı sormadı bile. Kimsenin yarına garantisi yok. İnsanoğluna iyilik yaramaz, merhamet etmeyeceksin. İster dost ister sevgili ister KARDEŞİN olsun. Şüphe tek gerçektir. Şüphe duyman gereken yerde şüphe duyacaksın. Bu olay bu kadar basit.
Mesaj içerikleri, TF üyelerine özeldir
Yanıtın tamamını görüntülemek için oturum açabilir veya üye olabilirsiniz.
__________________
- Dağ olsa taşıyamazdı, başımı bile eğmedim.
- Zehir ettiğiniz hayatlardan helallik beklemeyin.
- * Şüphe tek gerçektir.
|