Aslında üzgün değilim. Kırgın hiç değilim. Biraz parçalandım yine. Bu ilk değil, bilirim ki son da değil.
Sevmek denen şeyin acıyı aşk sanmamdan öte ollmadığı bir gün iyileşeceğim.
O zamana kadar yara aldıkça kendi kabuğuma çekilip kimsenin suçu yok, kalbimden geleni yaptım benim de suçum yok.. Olması gereken olur. Olmaması gereken de olur diyeceğim..

Toparlandı hep kalbim. Yine toparlanacak.
Güçlüyüm çünkü parçalanmaya alıştım.
Güçsüzüm çünkü alışmaktan yoruldum..