Vefat etmiş biriyle ilgili anılardan bahsedip gülüyorsun ya. Hatta sanki hâlâ hayatta gibi konuşuyorsun. Sonra bir anda aklına artık olmadığı geliyor. Bir zamanlar vardı ama artık yok. Boğazın düğümleniyor.
Evet insan zaman içinde alışır ama anıların acıtmasına bir mani yok.
Bazı insanlar seslerini, yüzlerini unuturmuş.
Çok şükür bu olmuyor.
Belki arada rüyamda görüyorum diyedir.