Çok çok çok düşünen bir insanım.
Bunun iki ihtimali var sonucunda:
1-Çok düşündüğü için hata payı olmaz. Planları genelde tutar. Esnek yapar ki daha rahat olsun.
2-Çok düşündüğü için ya tehlikeli ya da tehlikesizdir.
Ya da hem tehlikeli hem de tehlikesizdir.
Şimdi neden öyle dedim?
Çok düşünüp kafasında kurarsa, o aklından geçenler kendisine mantıklı gelir. Kimse de öyle kolay inandıramaz..En fazla mış gibi yapar.O yüzden tehlikeli.
Ama tam aksi çok düşündüğü için hata yapar belki ama yanlış yapmaz. O açıdan da tehlikesizdir.
Her ikisini birarada barındıranın ise düşüncelerinin onu neye yönlendıreceği belli etmez.

Bazen diyorum ki istediğimiz zaman keşke düşünmeyi durdurabilsek.
Ek olarak isteğe bağlı bir işitme organını kapatabilsek.
Ne güzel olurdu.