Sevgili O Kişi,

Günlerdir sohbetlerimizde bana bir güç gösterisi içindesin. “Ben şöyleyim, ben böyleyim,” diyerek büyüklüğünü yüksek sözlerle anlatıyorsun. Çevrendekiler senin için ne kadar güçlü, ne kadar büyük olduğunu söylediğini anlatıp duruyorsun. Kimileri sende kibir gördü, kimileri egoyu. Oysa ben, herkesin bakıp da göremediği o çocuğu gördüm sende—yalnızca görülmek isteyen, anlaşılmak ve yargılanmamak isteyen bir çocuk.

Ve seni, tüm yönlerinle, olduğun gibi kabul ettim. Hoşgeldin yine, yeniden.