Sevgili Hiçbir şeyim,

Sağ kolumu açtım. Hazır bekliyorum. Damarımdan direkt boşalt. Hızlıca beynime nüfus etsin. Önce bilincim çıksın. Sonra gözlerime vursun dozu. Şuan ki gerçeklerime kör olmak istiyorum. Ellerimden, ayaklarımdan, beynimden tutanları tek doz ile unuttur bana.
Sustuklarımı,
İçimde avaz avaz bağırdıklarımı,
Zorunda kaldıklarımı hepsini, hepsini uyuştur.
Olmak istediğim ile olduğum arasındaki uçurumda ip cambazı olmaktan yoruldum. Unuttursana beni, bana...