Çevrimdışı

---

Durduk yere gelen ağlama isteği... Bunu hepimiz yaşamışızdır zaman zaman. Hiçbir şey kendiliğinden olmaz. Kim bilir hangi bastırdığın duygu, hangi olayın boğazının tıkandığı, gözyaşların yanaklarını ıslatacakken durduğun an...

Neden bu ıstırap, neden kendine bu kadar acı çektiriyorsun? İnsan en çok kendisine acımasız, en çok kendini unutan. Kendimize olan bu düşmanlık neden? İnsanları kolayca affederken, sizi ezenlere karşı bu teslimiyet neden? Neyin cezasını kendinize veriyorsunuz?

Uyanın artık. Kendimizden başka kimsemiz yok. Hiç kimse gelip silmeyecek gözyaşlarınızı, tam tersine bir de sizi daha çok üzmeye çalışacak.

Tuttum ellerimden, kaldırıyorum kendimi, en çok da içimdeki çocuğu. Sıra sizde... Siz yapmazsanız kimse yapmayacak.

---

__________________