Bütün insanlık, tarih boyunca neye inanmış olursa olsun, neyi savunmuş olursa olsun, ne için savaşmış olursa olsun, orada, manevi dünyamızda sadece tek bir hakikat ve doğru vardır. O da sevgidir, merhamettir, barıştır, her milletin birbiriyle savaş için değil muhabbet etmesi için yaratıldığıdır. Tüm bunlar perdenin önünde, görünür kısmındadır ki nice nice milletler görememiş olsalar da ve o perdenin hemen arkasında ise tüm kainatı ve herşeyi var eden ALLAH vardır. Dünya absürd değildir, inanılmaz derecede anlamlıdır ve yaşayan bir canlı gibidir adeta. Doğanın süsleridir bütün çiçekler, bitkiler ağaçlar. Bir aslan sadece karnı acıktığında bir canlıyı öldürür ve sadece doyacağı kadar yer. Karnı tokken yanından ceylan sürüsü geçsede gidip keyif için öldürmez. Karnı doyunca bile problem çıkaran tek canlı insandır. Bir volkan patladığında çevreyi ve yeri göğü yıkar ama sonra, aylar yıllar sonra, önce göğe yayılan kül bulutları gider, sonra yerdeki küllerden minik minik bitki filizleri çıkar ve bir süre sonra volkanın etrafı yemyeşil olur yeniden, iyileşen bir yara gibi. Dünyadaki tek absürdlük insanın ta kendisidir. İsterse başka medeniyetlere kötü insanlar desin, kendini yüceltsin. Herkes birbirinin aynasıdır bu gezegende. Dünya, doğa ve tüm canlılar muazzam güzeldir ama tüm insan medeniyetleri için aynı şeyi söyleyemem.