Kesinlikle ben de pişmanlık olarak görmüyorum. İnsan sarrafı yönümüzü böyle anılarla ve olaylarla geliştirdik belki de. O zamanki dostlukları, masumane yakınlıkları şimdilerde bulamıyorsun. Menfaatsiz iletişim kurduğumuz, saatlerce birbirimize yardımcı olduğumuz günlerdi. Bence şanslıydık çünkü tam internetin o geçiş evresini yakaladık. Şimdiki çocuklara baktığımızda hem kullanıcı miktarı sayıca çok hem de o samimi ortamlar yok.