domates, biber, patates, fasulye ve mısır türk mutfağına sadece 200-300 yıl önce giriş yapmış.
domates: anavatanı güney amerika. ispanyollar önce süs bitkisi diye avrupa’ya götürüyor. anadolu’ya 16. yy’da geliyor ama kırmızı rengi yüzünden uzun süre “zehirli olabilir” diye yenmiyor.
biber: hem tatlısı hem acısı, yine amerika kıtasından. 16. yy’da avrupa üzerinden geliyor. bugün urfa isotundan antep’in pul biberine kadar mutfağı şekillendiriyor
patates: yine güney amerika kökenli. avrupa’da açlık yıllarının kurtarıcısı oluyor. osmanlı’ya 18. yy’da giriyor, 19. yy’da ciddi tarım ürünü haline geliyor.
fasulye: orta ve güney amerika çıkışlı. 17. yy’da anadolu’ya geliyor. öncesinde sofralarda kuru bakla vardı. bugün kuru fasulye-pilav ikilisi milli yemek gibi ama aslında çok yeni bir alışkanlık
mısır: köken orta amerika. 16. yy’da osmanlı topraklarına giriyor. karadeniz’de kısa sürede ekmeğin alternatifi oluyor, “mısır ekmeği” kültürü tamamen bu sayede.

kısaca menemenden, mısır ekmeğine, taze fasülyeden, salcaya birçok yiyeceği nenelerimizin anneleri tatmamış bile.