[Sadece kayıtlı ve aktif kullanıcılar bağlantıları görebilir. ]

Hiçliğin içinden sonunda vücut buldu ruhum
Ve onu tozlu sandıkların en dibine koydum
Gerçekten gereksizdi
Çünkü ruhun üç kuruşluk değer görmediğini defalarca duydum

Aynı sorularda kulaçlarımı savurdum
Bi' arpa boyu yol kat ettim bi' ömürlük yoruldum
Şimdi tüm hatalarımdan insanlık sorumlu
Son bi' soru, artık yükümü sen taşısan olur mu?

Bu öfke gezer gibi uzuvlarımda ah
Benim de böyle boktan kusurlarım var
Tüm ömrüm omuzlarımda, bi' insan hudutlarında
Kayboluşum on binlerin huzurlarında