Birçoğu bir şekilde borcunu ödüyor, bazıları vermeye vermeye unutturuyor, bazıları not aldığım hâlde ödemiyor, bazıları tamamını verene kadar can çıkartıyor. Zamanı geldi mi şaka yollu veya normal şekilde "Senin şu kadar borcun vardı galiba" deyip biraz nabız yokluyorum. Not aldığım hâlde borcum yok diyenle ilişiğimi kesiyorum, yani üç beş kuruş için beni kaybediyor. Unuttuklarımın peşine pek düşmǰyorum, bir dahakine biraz daha dikkat ediyorum, verdiklerimi not alıyorum. Zaten canımı yakacak miktarda borç vermeyi pek sevmiyorum; meblağ, verilmese de canımı yakmayacak miktarda oluyor.

Sözün özü; borç hak edene verilir, zamanında ve eksiksiz ödeyene.