Ben hiç kaktüslere değinmemişim. Kaç senelik hobim oysa, hobi de değil aslında ya parça olmuşlar, geçen tatilde bile saksı tabağı bakarken buldum kendimi. Düşünsenize tatile gitmişsiniz, çarşıya inmişiniz tşörtlerin, ayakkabıların, takıcıların önünden geçiyorsunuz kafan rahat ama bir an da saksı tabağı bakarken buluyorsunuz kendinizi ve diyorsunuz ki bana bundan 10 tane lazım ne kadar olur. Bana biri seneler önce bir gün tatilde saksı tabağı fiyatı soracaksın dese Allah belamı versin ona koca bi s. çekerdim. Anlamsız yani.

Daha bundan 10 yıl önce herhangi bir bitki gördüğümde çok da umrumda değildi. Şimdi mesela kaktüs görüyorum, herif dükkanın önüne koymuş güzel bi türünü ulan bu sokağamı konur bilen biri çalar bunu ha diyorum.

Ama anlam yüklemem gerekirsede yüklerim yani. Yükledimde. Ben kaktüsü sadece naletten bi bitki olduğu için değil de daha çok duruşu olan bi bitki olduğu için seviyor olabilirim.

Çok sinirli duruyorlar, sanki aksi huysuz bi dede gibiler ama o sinirli duruşlarının altında çok güzel bi çiçek açıveriyor ki bu çiçekler benim diyen yapraklı bi bitkide yok. Sinirli ama içinde öyle güzel bir şey saklıyor ki aslında, onu sana gösterdiğinde hem kendi içinde barındırdığı güzelliği gösteriyor hem sana başardığını hissettiriyo. Bunu o yapıyo aslında, sen izliyorsun sadece.

Dikenlerim var herkes dokunamaz bana diyor mesela, hadi sıkıyorsa bana dokun, dokunda gör bi diyo... Gizli gizli arkandan söylemiyo bunu ama açık açık yüzüne söylüyo. Dokunamazsın ki, batar. Adam açık açık beni seven bana dokunabilir diyo aga. Sevmiyorsan muhatap olma olsun bitsin diyo. Şu duruşa bakar mısın? Kral.

Eziyetimde yok diyo beni bana bırak diyo, sen bi sardunyayı ne bileyim ortancayı bi susuz bırak bakalım nasıl triplere giriyo, nasıl küsüyo, nasıl eğilip bükülüyo, çiçek vermezler çiçek yağmurlu havada su yok sana derler. Bunlar öyle mi? 2 ay unut, dimdik ayakta, üstüne daha ne küser ne eğilip bükülür.. Üstüne daha al lan sana çiçek der. Beni öyle başkalarıyla karıştırma der resmen insanın yüzüne. Kredi çek kefil bile olurum der. Valla der bu manyaklar.

Uğraştırmaz, ne gübre ne sık saksı değişimi. Sıkmıyorlar insanı abi, gübre mi? Olur da uğraşma be otur keyfine bak der. Saksı değişimi mi? İyi burası git başımdan der resmen.

Haa, çok ilgi. İşte sorun bu. Bu elemanların tek sorunu fazla ilgi. Üstüme çok düşersen ben sıkılırım diyolar, haklılar ha, hangimiz fazla ilgiden sıkılmıyoruz ki insan halimizle bile. Ben sıkılıyorum mesela. Resmen bir bitki yüzümüze baka baka beni boşver, sen kendine bak diyor. İlginç.

Ya bişey diyim mi? Doğa aslında bizden kat kat üstün. Biz içine etmekle meşgul olan düşünebilen canlılarız sadece. Kaktüsden bile insan neler öğreniyo, üstüne bir de bu yeşil şey sana hiç konuşmadan anlatıyo bunları. Bu daha ilginç.

Öyle işte.