|
Yanıt: Karalama Sayfası
Ne Seveni var bu bedbahtın
Ne önünde düğme ilikleyip saygı duyanı
Az kaldı kimsesizliği ile göçecek dünyadan
Gözyaşı dökmesin kimse ardından
Beceremiyordu zaten yaşamayı
Her zaman elleri cebinde işsiz geziyordu
Gündüzleri güler ve güldürür
Geceleri ölüm üzerine şiir yazardı
Yakından tanıdım kendisini hemde çok
Ondan katıldım cenaze merasimine
Sessizce arkamı dönüp gitmek isterken evime
O bedbaht benmişim ben ölmüşüm meğer...
__________________
𝒯𝓊𝒹ℴ ℯ́ ℳ𝓊𝒾𝓉ℴ ℳℯ𝓁𝒽ℴ𝓇 𝒮ℯ𝓂 𝒱ℴ𝒸ℯ̂
|