Bahtiyar kullanıcısının gönderdiği mesajdan alıntı

Şüphesiz sadece Annem. Ben şüpheci bir insanım. Bu benim hayatımın her alanında olan bir şey. Can çıkar, huysuz çıkmaz misali. Yeri geliyor öz kardeşimden şüphe duymuşluğum vardır. Beni koşulsuz şartsız seven, güvenen ve iyiliğim için gerekirse üzüleceğimi bilse bile bana doğruları söyleyecek tek insan Annemdir. Her zaman şüphe duymam ama şüpheciliğim çalışırsa kesinlikle altından bir şeyler çıkıyor. "Gerçeklerin bir gün ortaya çıkmak gibi kötü bir huyu vardır." Sütten çıkmış ak kaşık değilim. Ama en azından hata bile olsa yapmışsam yapmışımdır. Suç benim, günah benimdir. Kimseyi ilgilendirmez.

Benden de şüphe duyuyor musun kanka? Bu arada şüphecilikle ilgili söylediklerine -annem kısmı hariç- aynen katılıyorum.